СҰРАҚ:
2 Қорынттықтарға 6:14-тегі «тең емес мойынтұрықты» түсіндіріп беріңізші.
«Имансыздармен тең емес мойынтұрыққа жегілмеңдер. Өйткені әділдік пен заңсыздықтың қандай ортақтығы бар? Жарық пен қараңғылықтың қандай қарым-қатынасы бар?»
ЖАУАП:
Павел өз хаттарында көбінесе Құдайдың Ескі Өсиетте белгілеген принциптерін қолданды. Заңды қайталау 22:10-да Құдай: «Өгіз бен есекті бірге жыртуға болмайды», – деді. Бұл екі жануардың Құдай алдындағы мәртебесі де, табиғаты да әртүрлі болды. Өгіз ең үлкен таза жануар, күшті және тұрақты болды. Ол Ескі Өсиеттегі Мәсіхтің көптеген түрлерінің бірі. Ал есек, керісінше, таза емес, ешқашан құрбандыққа немесе Мәсіхтің бейнесі ретінде қолданылмаған. Ол өзінің қырсықтығымен танымал. Тұңғыш есек, дәл тұңғыш ұл сияқты, құтқарылуы керек болды (Мысырдан шығу 13:13), әйтпесе оның мойны сындырылуы керек еді.
Құдай аралас нәрселерді жек көреді. Мұны Жаратылыс 1:4-те көреміз, онда Құдай жарықты жақсы деп көріп, содан кейін жарықты қараңғылықтан бөлді. Екінші Қорынттықтарға 6:14 жарық пен қараңғылықтың ешқандай ортақтығы жоқ екендігіне меңзейді. Кейінгі жаратылыс күндерінде Құдай аспан күмбезінің үстіндегі суларды оның астындағы сулардан бөліп, әрбір тіршілік иесін өз түріне қарай жасады.
Адам баласы ретінде біз құлаған, күнәкар табиғатқа ие болып, оның билігінде боламыз, оны көбінесе тән деп атайды. Бірақ адам құтқарылған кезде оған жаңа табиғат беріледі. Шынында да, ол Құдайлық табиғаттың қатысушысы болады (2 Петір 1:4). Бұл екі табиғаттың ешқандай ортақтығы жоқ. Иманды адам өзіндегі тәнмен күрессе де, оған ешнәрсе қарыз емес. Негізінде, Киелі жазбалар христианды жаңа табиғатқа ие адам ретінде, тіпті одан да көп, Киелі Рухтың мекендеушісі ретінде қарастырады.
Сонда біз құтқарылмаған адамның, тек ескі табиғатқа ие болғандықтан, христианмен және оның жаңа табиғатымен ешқандай ортақтығы жоқ екенін көреміз. Екеуінің ойлауы мен мотивациясы үйлеспейді. Имансыз адам Құдайды қуанта алмайды (Римдіктерге 8:8), ал христиан Оны қуантуды қалайды. Олардың мақсаттары мен әдістері де бірдей емес. Христианның христиан емес адаммен бір мақсатта бірге жұмыс істеуі іс жүзінде мүмкін емес, сонымен қатар Құдай тарапынан тыйым салынған.
Бұл тек некеде ғана емес, бұл аяттар әдетте қолданылатын жерде, сонымен қатар өмірдің басқа салаларында да шындық. Іскерлік серіктестіктер, әлеуметтік және саяси ұйымдар, шіркеу мүшелігі – осының бәрі имандылар мен имансыздар үшін бірдей ашық болса, тең емес мойынтұрық тақырыбына жатады. Христиан бұл зұлым әлеммен бірікпейді. Ол: «Менің мойынтұрығымды алыңдар да, Менен үйреніңдер», – деген Мәсіхке қосылған (Матай 11:29).
Христиан үшін жекелей дұрыс болған нәрсе ұжымдық түрде де дұрыс. Құдай Өзінің халқына Өзімен және Өзінің қасиеттілігімен үйлеспейтін нәрседен бөлінуді айтады. Біз тіпті таза емес нәрсеге тимеуіміз керек. Заң бойынша таза емес нәрсеге жай ғана тию адамды ластады (Хаггай 2:11-13). Біз Заңның астында емеспіз, бірақ біз оның принциптерінен үйренуіміз керек.
Біз бұл әлемдеміз және адамдармен көп байланысымыз бар. Біздің Иеміз де жер бетінде болғанда солай болды. Ол барлық түрлі күнәкарларға көптеген жолдармен қол созды, бірақ ешқашан олардың күнәсімен біріккен жоқ. «Қасиетті, зиянсыз, таза, күнәкарлардан бөлек» болса да (Еврейлерге 7:25), Ол әрқашан сүйіспеншілікпен қол созды. Және Ол Әкесімен тәтті қарым-қатынаста болғандай, Құдай біздің де Оны Әке ретінде қуанғанымызды, Онымен ұлдар мен қыздар ретінде қарым-қатынаста қуанғанымызды қалайды.
