Ешуа Құдайдың арқасында Ай қаласында үлкен жеңіске жетті (Ешуа 8), бірақ қуаныш үстінде ғибеондықтар келгенде Құдайдың еркін іздеуді ұмытып кеткен болуы мүмкін (Ешуа 9). Ол бермеуі керек уәде берді, бірақ соған қарамастан, Құдай оны тастамайды. Өзінің мейірімді егемендігімен, Ол сәтсіздікті Исраилдің пайдасына қолданады. Аморлықтар Ай қаласының жеңілісі мен Ғибеонмен жасалған келісім туралы естігенде, «үлкен қала» (10:2), бес патша бірігіп, оған қарсы шықты. Ғибеондықтар келісімдеріне сүйеніп Ешуаға айқайлады, сондықтан Ешуа мен оның әскері түнде жол жүріп, тосын шабуыл жасады.
Жаратқан Ие Ешуаға: «Олардан қорықпа, өйткені Мен оларды сенің қолыңа бердім; олардың ешқайсысы сенің алдыңда тұра алмайды», – дейді (10:8). Құдай Өз уәдесін орындап, Исраил үшін соғысты, және күн батып бара жатқанда аморлықтар әлі қашып жүрді. Ешуа батылдықпен күн мен айға тоқтап тұруды бұйырды, сонда Құдайдың мақсаттары тек күн сәулесінің жетіспеушілігінен тоқтап қалмас үшін.
Бұл ғылыми тұрғыдан қалай мүмкін болғанын біз Жаратқан Иені даңқта көргенде сұрай аламыз, бірақ бұл, әрине, тек Жаратушының Өзі ғана жасай алатын әрекет болды. Біз бұған таңғалып, таңдана аламыз, бірақ бұл Қалвари крестінде көрсетілген күшпен салыстырғанда ештеңе емес екенін түсінеміз бе? Күннің – және жердің – тоқтап қалуы – үлкен масштабтағы таңғажайып керемет, бірақ менің күнәларымның жуылып-шайылуы одан да шексіз артық. Біз де құтқарылуға лайық емес қисық халық едік, бірақ Мәсіх жауды жеңіп, бізді құтқарды. Бұл шынымен де біздің таңданысымызға лайық, және Ол біздің табынуымызға лайық!
