Табиғи күн кейде бұлтқа батып кеткендей, христиан да кейде жарқын таңды, одан да жарқын түсті көреді, бірақ қараңғылыққа батады. Бірақ біз білеміз, өлместік күні туғанда, жердегі көлеңкелердің соңғы ізі мәңгілікке жоғалады. Сонда Иеміз уәде етеді, біз Оның не істеп жатқанын білмесек те, кейін білетін боламыз (Жох. 13:7). Ол кейбір нәрселерді бізден жасырып, біздің адалдығымызды сынау немесе сенімді бағынушылықта өмір сүруге жетелеу үшін сияқты.
Мәңгіліктің жарығында бұл өмірдегі ең қараңғы оқиғалардың өзі мейірімділікпен жарқырап, тіпті ең ауыр сынақтар да Оның сүйіспеншілігінің ауыр аспектілері ғана болғаны көрінеді. Сондықтан, Құдайдың сізбен қазіргі қарым-қатынасына қызығушылықпен немесе айыптаумен қарамаңыз. Барлығы ашылатын ұлы күнге шыдамдылықпен күтіңіз. Жаным, бұл жерде сен үшін түн бе? Жазылған: «Онда түн болмайды» (Аян 21:25). Сабырлы болыңыз! Иеміз жақында келеді және сол даңқты келу мәңгілік түс мезгілін әкеледі, ол ымыртты білмейді. Осы уақытта кішіпейілділікпен және шыдамдылықпен күтіңіз, өйткені «түнге жылау келсе… таңертең қуаныш болады» (Заб. 30:5).
Сонда, «Сенің күнің енді батпайды… өйткені Жаратқан Ие сенің мәңгілік нұрың болады, және сенің қайғылы күндерің аяқталады» (Ишая 60:20). Мәңгілік нұр! Құдайдың мәңгілік нұры даңқты болады және жұмақта сіз қуанышты азамат боласыз, күнәсіз, қайғысыз, көз жассыз. Сіз ешқашан «Киелі, киелі, киелі, Құдіретті Иеміз Құдай, болған, бар және келетін» (Аян 4:8) деген дауысты естуден жалықпайсыз.
