1 Құдай Ие жаратқан жабайы хайуанаттардың ішіндегі ең қуы жылан еді. Жылан әйелге сұрақ қойып:
— Құдай сендерге бақтағы ешбір ағаштың жемісін жемеңдер деп шынымен айтты ма? — деді. 2 Әйел жыланға:
— Жоқ, бізге бақтағы ағаштардың жемісін жеуге болады. 3 Бірақ Құдай бақтың ортасында тұрған ағаштың жемісі жайлы: «Одан жемеңдер, әрі оған тимеңдер, әйтпесе өлесіңдер!» деген, — деп жауап берді. 4 Сонда жылан әйелге:
— Жоқ, тіпті де олай емес, өлмейсіңдер! 5 Қайта, Құдай сендер осы жемісті жеген кезде көздеріңнің ашылатынын жақсы біледі. Сонда сендер ненің жақсы, ненің жаман екенін айыра алып, Құдай сияқты боласыңдар! — деді.
6 Әйел ағаштың жемісіне қарап, оның жеуге жақсы әрі көз тартарлық әдемі екенін және өзін ақылды етуге қызықтырып тұрғанын көрді. Содан ол ағаштың жемісінен алып жеді. Әйел қасындағы күйеуіне де берді, ол да жеді. 7 Сол кезде екеуінің көздері ашылып, өздерінің жалаңаш екенін білді. Содан олар інжір ағашының жапырақтарын біріктіріп тігіп, алжапқыштар жасап алды.
8 Қоңыр салқын самал соққан кезде адам мен әйелі Құдай Иенің бақ ішінде жүрген дыбысын естіді. Олар Оның көзінен тасаланып, бақтағы ағаштардың арасына жасырынып қалды. 9 Ал Құдай Ие адамды дауыстап шақырып:
— Сен қайдасың? — деді. 10 Сонда ол:
— Сенің бақта жүргеніңді естіп, қорқып кеттім. Себебі мен жалаңашпын, сондықтан жасырынып қалдым, — деп жауап берді. 11 Құдай Ие адамнан:
— Саған жалаңашсың деп кім айтты? Сен Мен жеуге тыйым салған ағаштың жемісінен жедің бе? — деп сұрады. 12 Адам:
— Қасыма Өзің берген әйел маған сол ағаштың жемісінен берді, содан мен жедім, — деді. 13 Құдай Ие әйелден:
— Сенің бұлай істегенің не? — деп сұрады. Әйел:
— Мені жылан азғырды, содан мен жедім, — деді.
14 Сонда Құдай Ие жыланға үкім шығарып: «Осылай істегенің үшін барлық малдар мен аңдардың ішіндегі сені қарғыс атқан. Өмір бақи жер бауырлап, топырақ жеп өт! 15 Әйел екеуіңді, сенің ұрпағың мен оның ұрпағын өзара өштестіріп қоямын. Әйелдің ұрпағы басыңды мыжып, ал сен оның өкшесін шағатын боласың», — деді.
16 Ал әйелге Құдай мынаны айтты: «Құрсақ көтерген кезіңде көретін бейнетіңді ауырлатамын, балаларыңды қиналып босанатын боласың. Сен күйеуіңе құштар боласың, ал ол саған жетекшілік етеді».
17 Адамға Құдай Ие былай деді: «Әйеліңнің тілін алып, Мен тыйым салған ағаштың жемісінен жеген сенің кесіріңнен жердің топырағын қарғыс атты! Бұдан былай тамағыңды өмір бақи бейнет шегіп топырақтан өсіріп жейтін боласың. 18 Жердің топырағы саған тікенектер мен ошағандарды қаулатып, сен далада өсетін дәнді дақылдармен қоректенетін боласың.
19 Өзің жаратылған жердің қойнына қайтып кіргенше, жейтін наныңды маңдай теріңді төгіп жүріп табатын боласың. Сен топырақтан жаратылдың, қайтадан топыраққа айналасың!»
20 Адам әйеліне Хауа (яғни «Өмір сүруші») деген ат қойды. Себебі ол өмір сүруші адамзат атаулының түп анасы болатын болды.
21 Құдай Ие адамға және оның әйеліне хайуандардың терілерінен киім жасап, оларды киіндірді. 22 Сонан соң Құдай Ие былай деді: «Міне, адам ненің жақсы, ненің жаман екенін біліп, Біз сияқты болды. Енді ол қолын созып, мәңгілік өмірді сыйлайтын ағаштың жемісін алып жеп, мәңгі өмір сүріп жүрмесін».
23 Сонымен Құдай Ие адамды пейіш бағынан қуып шығып, оған өзі жаратылған жердің топырағын өңдетіп қойды. 24 Адамды қуып шыққаннан кейін, мәңгілік өмірді сыйлайтын ағашқа апаратын жолды күзету үшін пейіш бағының шығыс жағына керуб деген періштелерді және жүзінен от шашып, әрі-бері қозғалып жарқылдап тұрған бір семсерді қойды.
2 Пауыл әдетінше мәжілісханаға барып, үш демалыс күні жамағатпен Киелі жазбаларға сүйеніп сөйлесті. 3 Пауыл соларды түсіндіріп, Құтқарушы Мәсіхтің азап шегіп өліп, содан қайта тірілуге тиісті екенін дәлелдеді. Ол: «Мен сендерге уағыздап жүрген Иса — Мәсіхтің Өзі!» — деді.
5 Ал сенбейтін яһудилер қызғаныштан ызаланып, базарда жүрген бірнеше бұзықтарды жалдап, бір тобырды жинап, қаланы дүрліктірді. Олар Ясонның үйіне шабуыл жасап, Пауыл мен Сыйласты жиналған халықтың алдына шығару үшін іздеді. 6 Екеуін таппаған соң, Ясонды және басқа бірнеше бауырластарды қаланың әкімшілеріне сүйрелеп апарып, былай деп айқай салды: «Бүкіл әлемде төңкеріс жасаушылар мұнда да келіпті! 7 Ясон оларды үйіне қондырды. Бұлар римдік патшамыздың әмірлеріне қарсы шығып, Иса деген басқа Патшаны құрметтейді!» — 8 Мұны естіген халық және қаланың әкімшілері қатты абыржыды. 9 Олар Ясонды және басқа сенушілерді кепілдік беруге мәжбүрлеп, содан кейін ғана босатып жіберді.
10 Бауырластары Пауыл мен Сыйласты дереу сол түні-ақ Береяға жөнелтіп жіберді. Олар бұл қалаға жетісімен яһудилердің мәжілісханасына барды.
Жаратылыстың баст. 3 · Елшіл. істері 17:2–3 · Елшіл. істері 17:5–10 · КК 2010
Елші Павел Салоникадағы синагогада үш сенбі қатарынан Құдай Сөзін ұсынды. Лұқас Павелдің олармен Киелі жазбалардан пайымдағанын хабарлайды, бұл елшінің Киелі жазбаларды оқып, түсіндірген кезде тыңдаушыларымен өзара әрекеттескенін көрсетеді: «Мәсіхтің азап шегуі және өлімнен қайта тірілуі керек екенін түсіндіріп және дәлелдеп». Түсіндіру дегеніміз – Павелдің Киелі жазбаларды мұқият «ашқанын» білдіреді. Дәлелдеу дегеніміз – ол тыңдаушыларына белгілі және жоққа шығаруға болмайтын нәрселердің жиынтығын ұсынғанын білдіреді.
Құдайдың Өзінің Майланғанына арналған бағдарламасы көптеген Киелі жазбалардан анық: Ол азап шегіп, өлімнен қайта тірілуі керек. Елші тыңдаушыларына Жаңа философияны емес, Тұлғаны – Мәсіхті ұсынды. Назареттік жеккөрінішті Иса Киелі жазбаларға сәйкес Мәсіх (Христос). Ол – Құдай мен Адам бір Тұлғада болған Құдайдың баталы Ұлы. Түсініксіз, Құдайлық, бірақ мінсіз адам, ешқандай кемшіліксіз немесе күнәсіз, Адам мен Хауаның құлауынан кейінгі барлық басқа адамдардан ерекше (Жар. 3). Павел сонымен қатар Мәсіхтің айқыштағы өлімі күнә мәселесін шешу үшін қажет болғанын түсіндірді. Құдай Исаны өлімнен қайта тірілту арқылы өлім күші үстінен жеңіске жетті. Шын мәнінде, Иса Өзін-Өзі тірілтті, сонымен қатар Құдай Оны өлімнен тірілткені де рас. Тек Біреу ғана тірілуге лайық болды: Құдайдың Майланған Тұлғасы, Оны ең жоғары аспанға, Оның оң жағындағы құрметті орынға көтерді (Евр. 1:3)! Кейбіреулер Павелдің хабарын қабылдап, оның серіктестігіне қосылды, ал басқалары оны қабылдамай, тіпті бүлік тудырды (Елшілердің істері 17:5–10). Біздің жауабымыз қандай?
