16 Сондықтан сауығып кету үшін, жасаған күнәларыңды бір-біріңе айтып мойындап, бір-бірің үшін сиыныңдар! Әділ адамдардың Құдайға сиынуларының күші орасан зор.
14 Осылай Иса үш елшісімен қалған шәкірттеріне қайта оралды. Сонда олар шәкірттердің айналасына жиналған қалың топты және шәкірттерімен айтысып тұрған дін мұғалімдерін көрді. 15 Бүкіл халық Исаны көрісімен қатты таңғалып, Оны қарсы ала жүгірді. 16 Иса олардан:
— Бұлармен не туралы айтысып жатырсыңдар? — деп сұрады. 17 Халықтың арасынан біреу:
— Ұстаз, мен ұлымды Сізге көрсету үшін осында әкелген едім. Оны жын соғып, бала мылқау болып қалды. 18 Жыны қайда ұстаса, сол жерде алып ұрады. Баланың аузынан көбік ағып, тістерін шықырлатып, сіресіп қатып қалады. Шәкірттеріңізден жынды қуып шығуларын сұраған едім, бірақ олардың қолынан келмеді! — деп жауап берді. 19 Сонда Иса:
— Ей, сенбейтін ұрпақ-ай! Қанша уақыт қастарыңда болмақпын, қанша уақыт сендерге төзбекпін?! Кәне, баланы Маған әкеліңдер! — деді. 20 Содан олар баланы Исаның қасына алып келді. Жын Оны көрісімен-ақ баланы қалшылдата бастады. Бала жерге құлап түсіп, аузынан көбік шаша дөңбекшіп жатты. 21 Иса оның әкесінен:
— Ұлың қашаннан бері мұндай? — деп сұрады.
— Кішкентай кезінен бері. 22 Жын оны құртпақ болып, жиі-жиі отқа да, суға да құлатып келеді. Қолыңыздан келсе, бізді мүсіркеп жәрдем ете көріңіз! — деді әкесі. 23 Иса оған:
— «Қолыңыздан келсе» деген не сөз? Сенушіге бәрі де мүмкін, — деп жауап берді. 24 Баланың әкесі (көзіне жас алып) дереу:
— Мен сенемін. Сенімім жетіспегенде оны нығайта көріңіз! — деп дауыстап жіберді.
25 Иса тағы көбірек халықтың жүгіріп келіп, жиналып жатқанын байқаған соң, жынға қатаң бұйрық беріп: «Саңырау, мылқау қылатын жын, саған бұйырамын: бұдан шық! Енді қайтып еш уақытта оған жолама!» — деді. 26 Жын шыңғырып жіберіп, баланы қатты қалшылдатты да, шығып кетті. Бала өліп қалғандай сұлық жатты. Сондықтан жұрттың көбі оны өлді десті. 27 Бірақ Иса қолынан демеп көтергенде, бала орнынан тұрды.
28 Иса шәкірттерімен үйіне барып, кірген соң, олар оңашада:
— Неліктен біз жынды қуып шығара алмадық? — деп сұрады. Иса оларға былай деп жауап берді:
29 — Мұндай жындарды тек Құдайға сиынып мінажат ету (және ораза ұстау) арқылы ғана қуып шығаруға болады.
10 Олардың қасында Харумаф ұлы Едаях қабырғаның өз үйінің қарсысындағы бөлігін, ал оның жанында Хашабнея ұлы Хатуш келесі бөлікті қалпына келтіріп нығайтты.
Жедаия есімі «Құдайды шақырушы» дегенді білдіреді. Ол өз отбасы үшін дұға ететін адамның бейнесі. Ерлер, қаншамыз отбасымыз үшін дұға етуге уақыт бөлеміз? Тек «Ием, отбасыма бата бер» деп емес, шынымен де дұғада азап шегіп, отбасымызды Иеміздің алдына отбасылық құрбандық үстеліне әкелеміз бе? Қаншамыз балаларымызға тізе бүгіп, Әбба Әкемізбен сөйлескенімізді естіп, отбасымыз үшін дұғада жеңіске жетіп, жаудың жоспары болса да, отбасымызды Иемізге тапсырғанда Ол Өз жоспарын жүзеге асыратынын білеміз бе? Отбасымыз үшін Иемізге дұға еткенде, Иеміз олардың айналасына сырттай қорғаныс қоршауын қойып қана қоймай, сонымен қатар олардың іштей нығаюын сұрауды ұмытпауымыз керек. Біз оларды жаудан оқшаулай алмаймыз, бірақ оларды дұғада себілген Құдай Сөзі арқылы жаудан оқшаулай аламыз.
Нехемиядағы бұл адам, Жедаия, шақырушы, дұға қабырғасын тұрғызды. Біздің өмірімізде қиын, ауыр, бетпе-бет келу өте қиын нәрселер болады. Бұл нәрселерді тек дұға және ораза арқылы ғана шешуге болады. Иса құтқарған жынды баланың жағдайы да сондай болды. Міне, бір адам, оның әкесі, ұлының осындай үлкен қажеттілігі болғанда оны қайда апаратынын білді. Және ол дәл солай істеді. Ол ұлын Иса Мәсіхке әкеліп, Иемізден оны емдеуін сұрады. Иеміз оның дұғасын естіп, ұлын емдеді (Марк 9:14–29). Біз балаларымызды Құдайдың алдына әкеліп, олар үшін рақым тағында дұға етуіміз керек.
Біз үйлеріміздің алдына, отбасымыздың, әйелдеріміз бен балаларымыздың қауіпсіздігі үшін дұға қабырғасын тұрғызуымыз керек, міндеттіміз. «Әділ адамның тиімді, ынталы дұғасы көп нәрсеге жетеді» (Жақып 5:16).
