Рут табанды болды. Ол бір күні ынталы, келесі күні жалқау болған жоқ; ол арпа орағының және бидай орағының соңына дейін Боаздың қыздарымен бірге жинауды жалғастырды. Күн сайын ол арпа мен бидай орағының соңына дейін жинады (Рут 2:23). Береялықтар Киелі Жазбаны зерттегені үшін ғана емес, сонымен қатар оны күн сайын жасағаны үшін ерекше мақтауға ие болды (Елшілердің істері 17:11). Бір күн ынталы болу оңай, бірақ күн сайын ынталы болу табандылықты талап етеді. «Күн сайын» деген сөз қиын және сынақ сөз. Шәкірт «күн сайын өз крестін көтерсін» дейді Иеміз. Қандай да бір үлкен күш салу, қандай да бір батырлық құрбандық жасау салыстырмалы түрде оңай, бірақ күн сайын тыныш қана Мәсіхтің соңынан еру – бұл сынақ. Жарысты жақсы бастаған адам емес, табандылық танытқан адам жеңеді.
Соңында, біз Руттың «жинағанын басты» деп оқимыз. Арпа мен бидайды жинау жеткіліксіз, оны басу керек. Біз жеке зерттеуіміз арқылы немесе басқалардың қызметінен жинаған шындық рухани өсуге ықпал етуі үшін дұға мен ой жүгіртудің тақырыбы болуы керек. Шындықты жай ғана игеру тек мақтаншақтыққа әкеледі. Ол Иемізбен қарым-қатынаста ләззат алуы керек, егер ол Иеміз туралы одан әрі білімге жетелесе.
Осылайша, рухани ілгерілеу үшін бағыну, ынталылық, табандылық және ой жүгіртумен сипатталатын жан жағдайы қажет.
