Біз қалайша нашар жинаушы болдық? Жинау біз әрдайым орындауға дайын емес шарттарды талап етпей ме? Бұл Рутты осындай тамаша жинаушы еткен қасиеттерді атап өткенде айқын болады.
Рут кішіпейілдік пен бағыну рухымен ерекшеленді. Ол Наомиге: «Маған баруға рұқсат етіңізші» дейді, және тағы да қызметшіге: «Маған жинауға рұқсат етіңізші» дейді. Ол өзінен үлкен және тәжірибелі басқалардан тәуелсіз әрекет етпеді. Ол басшылық пен кеңесті менсінбеді. Ол өз көзіне дұрыс көрінгенді істеуге итермелейтін сынбаған еріктен зардап шекпеді. Петр: «барлығың бір-біріңе бағыныңдар, және кішіпейілдікпен киініңдер» (1 Петр 5:5) дей алады. Бағыну мен кішіпейілдік Құдай Рухымен байланысты. Тәкаппар адам ешкімге бағынғысы келмейді. Сынбаған ерік – рақымда өсуге ең үлкен кедергі.
Рут ынталылықпен ерекшеленді. 7-аятта оқығанымыздай: «ол келді және таңертеңнен қазірге дейін жалғастырды, дегенмен үйде аздап демалған». Тағы да 17-аятта оқимыз: «ол кешке дейін егістікте жинады». Сенушілерде Құдай істерінде ынталылықтың үлкен жетіспеушілігі жоқ па? Біз бұл дүниенің істерінде жеткілікті ынталымыз, бірақ, өкінішке орай, Иеміздің істеріне өміріміздің тек кейбір сәттерін ғана бөлеміз. Біз Сөзді зерттеуде ынталымыз ба? Біз дұғада ынталымыз ба? Біз өмірдің асығыстығы мен қиындықтары аз уақыт қалдырады деп сылтау айтуымыз мүмкін, бірақ сұрақ әлі де: бізде бар аз уақытты қалай өткіземіз? Егер біз мұрамыздың ләззатына кіруді қаласақ, ынталы болуымыз керек. Егер біз күнделікті жаңалықтарды және бұл дүниенің жеңіл әдебиетін оқуға уақыт тауып, бірақ Құдайдың қасиетті Сөзінің бай жайылымдарында жинауға уақыт таппасақ, жанның аз ілгерілеуі таңқаларлық емес.
