Рут мұнда жинаушы ретінде ұсынылған. Бірақ жинаудың рухани маңызы неде? Біз бірінші тараудың «арпа орағының басы» деп аяқталатынын есте ұстауымыз керек. Наоми мен Рут өздерін молшылықтың ортасында тапты. Бірақ егін қаншалықты мол болса да, жиналмаса, аш адамдарды тамақтандыруға жарамсыз болады. Орақшылар мен жинаушылар өз жұмыстарын істеуі керек, әйтпесе олар молшылықтың ортасында аш қалады. Жинау арқылы Рут өзінің және Наомидің қажеттіліктері үшін егін иесінің оларға берген мол қорын иемденді.
Сондықтан біз рухани тұрғыдан, жинау сенушінің Құдай оған құқық берген рухани баталарды иемденуін көрсетеді деп айта алмаймыз ба? Исраил тарихында Құдай сол ұлтқа жерге абсолютті құқық берді, оның шекаралары үлкен дәлдікпен белгіленген. Дегенмен, Құдай: «Аяғыңның табаны басатын әрбір жерді Мен сендерге бердім» (Ешуа 1:3) деді. Олар иемденуі керек болды. Сол сияқты Павел де сенушілердің Мәсіхтегі аспан орындарында барлық рухани баталармен баталанғанын үлкен сеніммен айта алады, бірақ бұл оған әулиелер барлық осы рухани баталардың енін, ұзындығын, тереңдігін және биіктігін түсінуі үшін, ішкі адамда Киелі Рух арқылы ерекше жұмыс болсын деп дұға етуіне кедергі болмады.
Иеміз бізді Өзіне шақырып, күнәларымыздың кешірілгенін біліп, Киелі Рухпен мөрленгенімізді және осылайша әулиелердің жарықтағы үлесіне қатысуға жарамды болғанымызды білген күн біздің тарихымызда керемет күн болды; және даңққа жарамдылықта өсу болмаса да, елші Құдайды шынайы тану арқылы өсуді күтеді (Қол. 1:10). Бірақ, өкінішке орай! Біз қандай нашар жинаушы болдық. Мәсіхтің сарқылмас байлықтарына қаншалықты аз кірдік.
