Алапес пен ашытқы
Киелі кітап күнәні сипаттау үшін алапес пен ашытқыны қолданады. Осы екі терминді біраз қарастырайық.
Алапес
Бұл ауру бүгінде Ескі Өсиет кезіндегі қорқынышты аурудан айтарлықтай өзгеше сияқты, дегенмен ол әлі де қорқынышты азап болып қала береді. Ауру сезімнің нашарлауына, деформациялардың пайда болуына және басқалардан оқшаулануға әкеледі. Алапестің көптеген күнәлармен қалай байланысты екенін көру қиын емес.
Алапес туралы айтатын Леуіліктер 13-ке қатысты, Киелі кітап зерттеушісі К.И. Скофилд ескерту сөзін жазды: «Кейбіреулер бұл тарауда жергілікті шіркеуде тәртіпті жүзеге асыру үшін күрделі ережелерді тапты. Осы арқылы аз ғана өзін-өзі ақтау мен қатыгездік пайда болды. Жаңа Өсиеттің нақты нұсқаулары тәртіптің жалғыз және жеткілікті ережесі болып табылады». Елші Пауыл Коринттегі жыныстық күнә мен Галатиядағы доктриналық қателіктерді талқылағанда «алапес» орнына «ашытқы» сөзін қолданғаны назар аударарлық. Әрине, Киелі Рух Ескі Өсиет кезіндегі қоғамдық денсаулықты қамтамасыз етуге арналған Киелі жазбаларды дұрыс қолданбаудың салдары қандай болатынын білген.
Ашытқы
Ашытқы қамырдың көтерілуіне себеп болады. Бұл көтерілу әдеттегіден ұзағырақ уақытқа әдейі жалғастырылса, нәтижесінде ауаға толған үлкен нандар пайда болады. Сол сияқты, адамдар өздері туралы тым жоғары ойлағанда, олар «мақтаншақ» деп сипатталады (1 Коринттіктерге 5:2 KJV). Коринттегі шіркеудегі адамдар мақтанатын көптеген ілімдерге ие болды, бірақ олардың арасында «пұтқа табынушылар арасында да төзімсіз» (1 Коринттіктерге 5:1 ESV) жыныстық күнәнің бір түрі де болды.
Бүгінгі шіркеулерде жыныстық және басқа да күнәлар (1 Коринттіктерге 5:9-11) өте жиі кездеседі, және бұл туралы аз нәрсе жасалады. Көптеген адамдар Иеміздің «Соттамаңдар, сонда сендер де сотталмайсыңдар» (Матай 7:1) деген сөзін мүлдем қате түсініп, ештеңе істемейді. Біз соттаушылық көзқараста болмауымыз керек және «жаман күдіктерден» (1 Тімотеге 6:4 ESV) немесе «жаман болжамдардан» (KJV) аулақ болуымыз керек. Бірақ, шіркеудегі адамның күнәсі – сырттағы емес, өйткені Құдай оларды соттайды – айқын болғанда, шіркеуге «жаман адамды араларыңнан шығарыңдар» (1 Коринттіктерге 5:13) делінген. Адамды жаман ететін нәрсе – күнә жасау және содан кейін оған өкінбеу арқылы кінәлі болып қалу.
Қылмыскерді шығарудың мақсаты – адамнан құтылу емес, оны өкінуге итермелеу. Қылмыскер өкініп, Құдайдың кешіріміне ие болғанда, ашытқыдан құтылып, шіркеу оған қайтадан сүйіспеншілік көрсете алады.
Жиналыстағы күнәға қатысты әрекетсіздік қалай ашытқы әсерін тигізуі мүмкін? Сенуші күнәға ешкім назар аудармайтындықтан, оны қабылданған христиандық мінез-құлық деп ойлап, сүрінуі мүмкін. Жиналыстағы ілім тек білімді дамытуға емес (8:1), Мәсіхке ұқсас мінез-құлықты дамытуға арналған, және біз «шынайылық пен шындықтың ашытқысыз нанымен» (5:8) ғибадат етуіміз керек.
Не істеп жатқанымызды бағалау
Демалыс кезінде біздің істегенімізді әрқашан сынайтындар болады. Олардың өздері жасаған діні бар, оны басқаларға өз идеяларына сәйкес келмесе, кінәлі сезіндіру арқылы таңуға тырысады. Елші: «Маған бәрі заңды, бірақ бәрі пайдалы емес... Мен ешкімнің билігіне бағынбаймын» (1 Коринттіктерге 6:12 KJV; Қолостықтарға 2:16-23 қараңыз) дейді.
Исаның заманындағы фарисейлер өздері жасаған діндерімен мақтанды. Бұл оларды Иемізді өз идеяларына сәйкес келмегені үшін көпшілік алдында айыптауға әкелді. Оның орнына, Ол дұрыс айтты: «Мен өз билігіммен ештеңе істемеймін... Мен әрқашан [Әкеге] ұнамды нәрселерді істеймін» (Жохан 8:28-29 ESV).
Иеміз біздің «бір сәт демалуымызды» (Марқа 6:31) қалайды. Алайда, мұндай нәрселер біздің өмірімізді билемеуі керек, өйткені сонда жақсы нәрсе болуы керек нәрсе ашытқы әсерін бере бастайды. Бір адамнан оның христиан екенін адамдар қалай біледі деп сұрағанда, ол не істемегенін санамалап берді. Алайда, христиандық өмір тек ашытқыдан тазартылған өмір емес. Бұл біздің Иеміз Иса Мәсіхтің өмірі сияқты өмір, әрқашан Әкеге ұнамды. Осылай өмір сүрейік!
