Авторы: Г. Дэвисон
Хаггай 2:1–9
Осы аяттарды оқығанда, мен Хаггай күніндегі әулиелердің жағдайы мен бүгінгі біздің жағдайымыз арасында салыстыру жасауды көздедім. «Мықты болыңдар» деген сөз тіркесі жігерлендірді, және дәл осы нәрсе мені осы пайғамбарлыққа сілтеме жасауға итермеледі.
Осы аяттарда біз ойымызбен Езра кітабына ораламыз, онда Бабылдан оралған және өз жеріне қайта оралған халықтың ғибадатхананы қайта салуы туралы жазба бар. Оларды қоршаған жау күштердің қарсылығына байланысты ғибадатханадағы жұмыс тоқтап қалған, және халық Құдай үйін салуға дұрыс уақыт емес деп айтып жатқан. Бұл жағдай шамамен екі жыл бойы жалғасқан, содан кейін Құдай Хаггай мен Зәкәрия пайғамбарларды көтерді, олар пайғамбарлық сөзбен халықты қайтадан құрылысты бастауға көндіруге тырысты. Құдайдың қызметшілері арқылы айтылған сөзімен әрекетке келген халық Құдай үйінің құрылысын қайта бастаған, және біз оқыған пайғамбарлық — Хаггай айтқан үшінші пайғамбарлық — оларға қазір белсенді жұмыс істеп жатқанда жігерлендіру үшін берілген. Бұл Құдайға қызмет етуде белсенді болғандарға арналған сөз.
Қызметтегі ортақ жауапкершілік
Халықтың басшылары, әкім Зерубаббел және бас діни қызметкер Ешуа бірінші болып сөз алды, бірақ бұл жұмысты тек басшылар ғана атқарған жоқ, өйткені «халықтың қалған бөлігі» де сөз алды. Біз Құдайдың жұмысын тек басшылар ғана атқарады деп ойламауымыз керек. Бүгінде бұл жұмыста бәріміз бармыз, олар өз уақытында болғандай; бәріміздің өзімізге берілген қабілетке сәйкес істейтін жұмысымыз бар. Біз әулиелерді дұрыс жолға бағыттауға және басқаруға рақым мен қабілет бергендер үшін Құдайға шүкіршілік ете аламыз, бірақ олардың ғана істейтін жұмысы бар деп ойлап, оны оларға қалдыруға бейім болмауымыз керек.
Әрқайсымыздың істейтін жұмысымыз бар; бізге бөлінген және біз жабдықталған қызметті атқаруға рақым мен күш берілсін.
Артқа қарау қаупі
Олардың көңілсіздігінің басты себептерінің бірі 3-аятта айтылған. Кейбір ақсақалдар Соломон салған керемет ғибадатхананы еске алып, оны сол кездегі жұмыспен салыстырып, соңғысының салыстырмалы түрде соншалықты маңызсыз екенін, сондықтан олардың жұмысының құны жоқ екенін шешті.
«Ол сендердің көздеріңде онымен салыстырғанда ештеңе емес пе?»
Біз де олар сияқты осы ерекшеліктен үлкен қауіпте емеспіз бе? Біз қауыммен байланысты шындықтарды діндар адамдар қызмет еткен және орындаған ерте күндерге қараймыз ба, олардың есімдерін қастерлейміз және «салыстырғанда» бүгінгі жағдайға қайғырамыз ба? Өткенді сипаттаған нәрселерге күрсіну және зар жылау бүгінде ешқандай маңызды нәрсе әкелмейді. Өткен күндер оларды бастан өткерген және қазір жұмақтағы әулиелер үшін жауапкершілік күндері болды; бірақ бүгін біздің Құдайдың жұмысын Ол бізді де қызмет саласынан шығарғанға дейін атқаруға жауапкершілігіміз бар күн. Құдайдың тыныштығы әлі алдымызда; бүгін еңбек уақыты.
Олар қайтадан жұмысқа кіріскеннен кейін, оларға «мықты болыңдар» деп жігерлендіріледі, және оларды нығайту үшін «Әскерлердің Иесі айтады: Мен сендермен біргемін» деген уәде беріледі (4-аят). Бұл қандай нығайтатын факт! Біз Пауылдың Тімотеге айтқанын еске аламыз: «Дегенмен, Ием менімен бірге тұрды және мені нығайтты» (2 Тімоте 4:17). Иеміз бізбен бірге болғанда, біз алға қарай жүре аламыз, және біз Оның бүгін бізбен бірге екеніне сенімдіміз.
Құдай сөзі мен Рухының күші
Сонымен қатар, оларға «сөз» әлі де олармен бірге екеніне сендірілді, бұл Құдай оларды Мысырдан шығарғанда олармен келіскен сол сөз. Біздің де қолымызда Құдай сөзі бар, бұл ертедегі бауырластарға Құдайымызға қызмет етуде оларды нұрландыруға және нығайтуға көмектескен сол сөз. Бізге заманауи жаңалықтар қажет емес, және біз оларды іздемейміз, өйткені бізді нұрландыруға, бағыттауға және нығайтуға қажеттінің бәрі Құдайымыз бізге сақтап қалған осы сөзде екеніне сенімдіміз. Біз Пауылдың Тімотеге екінші хатының екінші тарауында Құдай адамының онымен қалай толық жабдықталуы мүмкін екенін көрдік. Біз бұл сөздің бүгінде бізге әлі де қызмет етіп жатқаны үшін Иемізге шүкіршілік ете аламыз.
Бұған қоса, біз оқимыз,
«Менің Рухым сендердің араларыңда қалады; қорықпаңдар» (5-аят).
Міне, барлық уақытта барлық әулиелерге Құдайға қызмет етуде мықты болу үшін күш берген Ол. Бүгінде бізге қажеттінің бәрін Рух береді: жарық, күш, қабілет және басшылық. Бүгінде Иеміз үшін не істеліп жатқанының маңыздылығын және бұл жұмыстағы өз рөліміздің маңыздылығын бағаламауға болмайды. Біз де, олар сияқты, Иеміздің жұмысында мықты және белсенді болу үшін қажеттінің бәріне иеміз. Ол бізбен бірге; Оның сөзі қолымызда және Оның Рухы жанымызда,
«күштің, сүйіспеншіліктің және сабырлы ақылдың рухы» (2 Тімоте 1:7).
Бәріміз мықты болып, «жұмыс істейік» және көңілсіздікке салынбайық.
Келе жатқан даңқ
Келесі бірнеше аят біздің ойымызды келешек әлемге бағыттайды, сол кезде Иеміз ғаламды – аспанды, жерді, теңізді және барлық халықтарды басқарады. Сол күннің даңқы және сол күндегі Құдай үйі бұл әлемде бұрын-соңды болған кез келген даңқты әлдеқайда басып озады. Артқа қарап, болған нәрсеге қайғырудың орнына, алда болатын нәрсеге қуанышпен қарайық. Ең үлкен даңқ артта емес, ол әлі алда. Жандарымызда келе жатқан даңқты көріп, мықты болып, жұмысты жалғастырайық. Біз ол жерге жеткенде, міндетті түрде жетеміз, оған барар жолда Иеміздің куәлігінде өз үлесімізді қосуға күш пен рақым берілгеніне қаншалықты қуанамыз. Біз жүз жыл артқа орала алмаймыз; біз қазір, бүгін осындамыз; осы жігерлендіруші сөздерді қабылдауға рақымды болайық және үнделгендей,
«мықты болыңдар… және жұмыс істеңдер.»
