Көптеген адамдар Джони Эрексонның (қазір Джони Эрексон Тада) оқиғасын оқыған. Джонидің өмірінде көптеген жақсы нәрселер болды. Ол тартымды, танымал, спортшы және өте белсенді жасөспірім еді. Ол сонымен қатар христиан болды. Ол тағы не сұрай алар еді? Бірақ Джонидің өмірі Құдай қалағандай болмады. Ол өзінің «Джони» атты кітабында жасөспірім кезіндегі өмірінің көбінесе өзінің эгосы мен тілектеріне байланысты болғанын жазды. Мектепті бітіргеннен кейін Джони өзі мен Иеміз арасындағы қарым-қатынастың ең жақсы емес екенін білді және Оның өмірін өзгертіп, Оның даңқы үшін қолданылуы үшін бірдеңе істеуін дұға етті.
Құдай Джонидің дұғасына ерекше жолмен жауап берді. Ол оның суға секіргенде мойнын сындырып, қолдары мен аяқтарын мәңгілікке пайдалану мүмкіндігінен айырылуына рұқсат берді. Ол мұндай трагедияға қалай жол бере алды? Джони осы сұрақпен апаттан кейін бірнеше ай бойы күресті. Содан кейін ол біртіндеп Құдайдың оны Өзіне жақындатқысы келетінін және осы ауыр тәжірибе арқылы оның өміріне бата беретінін түсіне бастады. Шын мәнінде, Құдай «ескі» Джониді бұзып, Мәсіхтегі «жаңа» Джонидің басқаларға бата болуы үшін дайындады.
Бүгінде Джонидің Құдаймен керемет қарым-қатынасы оның мүгедектер арбасынан миллиондаған адамдарға – оның сурет салуы, жазуы, сөйлеуі, күнделікті радио хабарлары және мүгедектерге көмектесуге арналған ұйымы арқылы таралады. Мәсіхте толықтай қанағаттанған Джони қазір басқаша болғанын қаламайтынын айтады. Ол өзінің салған суреттерінің әрқайсысына (аузына фломастер ұстап, таңғажайып шеберлікпен) былай қол қояды: «Джони, PTL». Оның «Иемізге мадақ» деген қолтаңбасы – сынғандықтан бата келетінінің тұрақты куәлігі.
Сын
Бата алмас бұрын сыну – бұл Киелі кітаптағы принцип, және Құдай әрқайсымыздың өмірімізде әртүрлі сындыру әдістерін қолданады. Және Оның әдістері тек физикалық емес; олар әрбір өсіп келе жатқан христианның ерекше кедергілері мен соқыр нүктелеріне байланысты өзгереді. Жұмыстан кенеттен айырылу немесе қаламаған міндеттердің күтпеген ауыртпалығы сындыру процесінің бір бөлігі болуы мүмкін. «Бата алмас бұрын сыну» принципі Жаратылыс 32:24-31-де Жақыптың өміріндегі оқиғадан өте айқын үйретіледі.
Мүмкін Құдай Сөзінің осы бөлігіне кішкене фондық ақпарат пайдалы болар. Жақып Ысқақтың ұлы және ұлы патриарх Ыбырайымның немересі болған.
Жақып өскен сайын әкелерінің Құдайына сенді, бірақ оны «толықтай берілген» деп айта алмаймыз. Шын мәнінде, Киелі жазбалардан Жақып туралы алатын сурет – өзімшіл және әрқашан «бірінші нөмірді» іздейтін жас жігіттің суреті. Тіпті жасөспірім кезінде де ол ағасы Есауды тұңғыштық құқығынан – Есау тұңғыш ретінде мұрагерлікке алатын отбасылық құқықтар мен артықшылықтардан алдап алды (Жаратылыс 25:27-34). Содан кейін бірнеше жылдан кейін ол қартайған әкесін алдап, тұңғыш егіз Есауға тиесілі әкелік батаны алды (Жаратылыс 27).
Осы кезде Есау қатты ашуланып, әкесі Ысқақ қайтыс болғаннан кейін Жақыпты өлтіруге бел буды. Жақыптың Есауға қарсы шайқаста ешқандай мүмкіндігі болмағандықтан (Жаратылыс 25:27), ол үйінен кетті. Алдаушы, айлакер, қу Жақып қашып жүрді! Бірақ Құдай бұл қашқынмен ісін бітірген жоқ. Жақыпқа көп сабақ алу керек болды, бірақ ол ақыры Құдай қалаған сенім адамына айналады (Еврейлерге 11:21). Құдай ешқашан өз балаларынан бас тартпайды. Біз өзімшіл және «мен бірінші» деген әрекеттерімізге қарамастан, Иеміздің көлеңкеде жұмыс істеп жатқанына сенімді бола аламыз. Ол біздің тәкаппар жүректерімізді үнемі кесіп тастайды. Ол бізді сындырып, бата алуға дайындағысы келеді (Забур 51:17; Філіпіліктерге 1:6).
Жақып өзі мен Есау арасына бірнеше жүз миль қашықтық қойды. Ол анасының туыстарының жеріне барып, сол жерде 20 жыл тұрды. Ол үйленіп, үлкен отбасын құрды. (Оның ұлдары кейіннен Исраилдің 12 руының басшылары болды.) Осы 20 ұзақ жыл ішінде Жақып «еккенін орды». Құдай оны осы алыс елде үйретті және тәрбиеледі.
Жақыптың тұңғыштың құқықтарын құрметтеуді Лияға үйленуге мәжбүр болу арқылы үйренуі кездейсоқ емес еді (Жаратылыс 29). Жақыптың қайын атасы Лабанның Жақыптың өзі сияқты айлакер және өзімшіл болуы кездейсоқ емес еді. Олар қайта-қайта қақтығысып, бір-бірін өзімшілдікпен алдауға тырысты (Жаратылыс 28-31). Бірақ Құдай осы жағдайлардың бәрін Жақыпты сындырып, оны батаға дайындау үшін қолданды. Иеміз бізді қаншалықты жиі бізге ұнамайтын адамдармен және жағдайлармен кездестіреді! Бұл Оның біздің кедір-бұдыр жақтарымыздан арылу үшін қолданатын әдістерінің бірі. Кедір-бұдыр тақтайды мақтамен сүртіп тегістемейсің – абразивті материал қолданасың!
Жаратылыс 32-де Жақып ақыры үйіне қайтты. Жолда ол Есаудың 400 адаммен онымен кездесуді жоспарлап отырғаны туралы хабар алды. Жақып қорқып, өмірі үшін дұға етті! Ол қауіпсіздік үшін өз тобын екіге бөліп, содан кейін олардың көпшілігін Есауды тыныштандыру үшін сыйлықтармен алға жіберді. Ол тіпті отбасын өзі мен ағасы арасындағы буфердің бір бөлігі ретінде алдына қойды. Мүмкін әлі де айлакер Жақып Есаудың сыйлықтарды қабылдамайтынын немесе отбасына мейірімділік көрсетпейтінін көрсе, қашып, өзін құтқаруды жоспарлаған шығар.
Бұрылыс
Сол түнде Жақып жалғыз күтіп тұрғанда, бір Адам оның лагеріне келіп, онымен күресе бастады. Не айтылғаны немесе «шайқастың» қалай басталғаны бізге белгісіз, бірақ Жақыптың қарсыласы қарапайым адам емес екенін білеміз. Осия 12:4-те бұл бейтаныс адамның Құдайдың «періштесі» екені көрсетілген. Шын мәнінде, Жаратылыс 32:30-да бұл аспаннан келген қонақ Құдайдың инкарнацияға дейінгі Ұлы болуы мүмкін, ол уақытша адам кейпіне енген (Жаратылыс 18). Құдай Жақыппен күресті!
Жақып көп сабақ алған болатын, бірақ біз сияқты, әлі де көп жол жүру керек еді. Жақып өзінің өзімшіл, айлакер әрекеттерінен толықтай арылмайынша, Құдаймен қарым-қатынасында одан әрі бара алмады. Сондықтан Құдай онымен жалғыз кездесіп, онымен жеке күресті. Біз үшін қандай сабақ! Құдай сіздің өміріңіздің қандай да бір саласының бұзылуы қажет болғандықтан сізбен күресіп жатыр ма? Билікке бағыну туралы не айтасыз? Басымдықтар туралы не айтасыз? Құдайдың сіздің өміріңіз үшін еркі туралы не айтасыз?
Күрес бірнеше минутта аяқталған жоқ – ол түн бойы жалғасты. Құдай бізді оңай жеңе алады, бірақ Ол бізді «соқпайды» немесе еркімізді бұзбайды. Керісінше, Ол бізді сындыру үшін шыдамдылықпен күреседі. Таңға жақын, Иеміз Жақыпқа «қозғалыс» жасады, бұл Жақыптың жамбас буынына ауырсыну тудырды. Бұл заңсыз ұстау емес, тек маңызды аймақтағы «Құдайдың жанасуы» еді. Иеміз сізге осылай «жанасты» ма? «Құдайдың жанасуы» алғашында ауыр болуы мүмкін, бірақ бұл сіздің өміріңізде үлкен батаға әкелетін сындыру процесінің бір бөлігі.
Жақып енді күресе алмайтын болды – ол тек Құдайға жабыса алды. Ақыры ол өзінің дәрменсіздігін, әлсіздігін және тәуелділігін түсінді. Енді ол Есаудан қаша алмайтын болды. Оның жалғыз үміті – ұстап тұру және Иемізден бата сұрау. Жақыптың өмірінде қандай өзгеріс! Әрқайсымыз осы нүктеге жетуіміз керек. Кейде Құдай бізді Өзіне тәуелді ету үшін біздің ең үлкен табиғи күшіміз немесе қабілетіміз бар аймаққа «жанасуы» керек. Иеміз: «Менің күшім әлсіздікте кемелденеді» (2 Қорынттықтарға 12:9) дейді.
Бата
Келесі оқығанымыз – Иеміз Жақыптан атын сұрады. Неге? Жақып бата алмас бұрын, өзінің кім екенін мойындауы керек еді: «алдаушы». Бұл «Жақып» деген сөздің мағынасы – және ол басқалардан қалағанын алу үшін алдау және айлакерлік өмірін қаншалықты жақсы сипаттады. Құдайға атын айту арқылы Жақып өзінің қателігін ашық мойындады. Күнәмізді мойындау – сындыру процесінің бір бөлігі. Құдай біздің өмірімізді баталарымен толтырмас бұрын, біз өткен сәтсіздіктерімізді мойындауымыз керек. Бұл кішіпейілділік, бірақ қажеттілік.
Ескі есімнің таңбасы жойылып, Жақыпқа Исраил деген жаңа есім берілді. «Исраил» есімінің нақты мағынасына қатысты кейбір сұрақтар бар, бірақ Жаратылыс 32:28, сондай-ақ Осия 12:3-4 контекстінен ол «Құдаймен күресуші немесе табандылық танытушы» дегенді білдіретін сияқты. Қандай өзгеріс – «алдаушыдан» «Құдаймен табандылық танытушыға». Бұл аятта Жақыптың Құдаймен жеңіске жеткені қосылғанын ескеріңіз. Бұл, әрине, Жақыптың күрес матчында жеңгенін білдірмейді, керісінше ол жеңілісті түсініп, өзінің жалғыз үміт көзіне жабысқанын білдіреді. Сындыру процесі Жақыптың өмірінде керемет жасады, және ол бүгінгі күні де сенушілердің өмірінде солай істейді.
Жақып бейтаныс адамнан Өзін атын айту арқылы ашуды сұрады, бірақ сәтсіз болды. Жақыптың Құдай Өзін Жақыпқа, Оның адал атасы Ыбырайымға ашқанындай, ашпас бұрын әлі де көп жол жүру керек еді. (Сенуші ретінде Жақыптың өмірінің осы кезеңі үшін Жаратылыс 35:1-15 қараңыз.) Бірақ қазірше сындыру процесі бата әкелді және Құдайдың Өзі оның өміріне жанасқанын түсінді (Жаратылыс 32:29-30).
Жаратылыс 32:30-31-дегі Жақып туралы көрініс – сындыру процесінен өтіп, жеңіске жеткен өсіп келе жатқан христианның әдемі рухани суреті:
Сонда Жақып сол жерді Пенуел деп атады, өйткені ол: «Мен Құдайды бетпе-бет көрдім, бірақ өмірім сақталды» деді. Енді күн оған Пенуелден өткенде шықты, және ол жамбасынан ақсап тұрды. (Жаратылыс 32:30-31) Күн түн бойы күрескен адамға жарқырап тұр. Ол алға жылжып келеді, бірақ тұрақты ақсаңдаумен, еске салғыш ретінде. Міне, сынған, бірақ бата алған сенуші.
