Ол Өз отарын шопан сияқты бағады: қозыларды қолымен жинап, қойнына салады. — Ишая 40:11 (KJV)
Қойлар — енжар жаратылыстар және өздері үшін аз нәрсе істей алады, дәл сенушілердің құтқарылу ісіндегідей. Сенушілердің өздерінде құтқару жолы туралы қойлардан артық білім жоқ, сондықтан олар үйретілмей және басқарылмай жүре алмайды. «Маған үйрет, Уа, Жаратқан Ие» (Забур 119:33), «мені Өз шындығыңмен басқар» (Забур 25:5). Дәл соқыр адам жетекшісіне қолын созғандай, олар: «Мені басқар, Уа, Жаратқан Ие, Өз әділдігіңмен» (Забур 5:8) дейді. Басқару белгілі бір ықыласты білдіреді, бірақ бізді тарту керек; өйткені Иса, Шопан: «Әке … тартпаса, ешкім Маған келе алмайды» (Жохан 6:44) деді. «Үйрету», «басқару», «тарту» дегеннен де артық ерекше рақым сөзі бар; ол — «сүйену». «Шөлден шығып келе жатқан, Сүйіктісіне сүйенген бұл кім?» (Әндердің әні 8:5). Дегенмен, тағы бір сөз бар, ол — «көтеру». Игі Шопан адасқан қойды тапқанда, «оны иығына салып, қуанады» (Лұқа 15:5).
Қойлар — әлемдегі ең тәуелді жаратылыстар, өйткені олардың барлық бақыты шопанының мейірімділігінде, қамқорлығында және даналығында. Қасқырларға, арыстандарға және қабыландарға ешкімнің бақылауы қажет емес. Бірақ нәзік қойлар сияқты, оларды қолдау керек, Мәсіх оларды қойнына салады.
Қойлар — жуас жаратылыстар. «Менің қойларым Менің дауысымды естиді, Мен оларды білемін, және олар Менің артымнан ереді» (Жохан 10:27). Қозы мыңдаған қойдың ішінен анасын қалай таниды? Құдай берген инстинкт оған үйретеді. Рақым инстинкті көптеген дауыстардың ішінен Сүйіктінің дауысын таниды (Әндердің әні 2:8). Жаңа сенуші үшін Мәсіхтің сөздерінде әлемнің дауысынан мүлдем өзгеше бір сипат, бір аспан үні бар.
Қойлар қарапайым, және оларды көбінесе импульстер басқарады. Сондықтан олар адасатын жаратылыстар (Ишая 53:6; Забур 119:176; 1 Петір 2:25). Бір уыс жасыл шөп қойды тұзаққа немесе арыстандар мен қасқырлардың тістеріне тартуы мүмкін. Сол сияқты, әлсіз сенушілерді көбінесе сенім емес, қиялдар мен құмарлықтар басқарады. Біз Оның алдында қандай болатынымызға табиғи түрде аз қамқорлық жасаймыз. Бүгінгі армандар уақыттан немесе өлімнен асып көре алмайды. Әлемдегі пайда үміттері кейде жақсы деп саналады, бірақ жақсы болып көрінген нәрсе бізді жиі алдайды, оның соңы өлім болады (Нақыл сөздер 14:12).
Қозы — ең қарапайым және жуас жаратылыстардың бірі, және оның Мәсіхтің жүрегінің қасында және қойнында орны бар: «Ол … оларды қойнына салады» (Ишая 40:11). «Ол мұқтаж адамды айқайлағанда құтқарады; кедейді де, көмекшісі жоқты да» (Забур 72:12). Жаратқан Ие «көбірек рақым береді … Құдай тәкаппарларға қарсы тұрады, бірақ қарапайымдарға рақым береді» (Жақып 4:6). Қарапайымдар үшін рақым үстіне рақым (Жохан 1:16). Құдай «қарапайымдарды құтқарады» (Әйүп 22:29), олардың тілегін естиді (Забур 10:17), олардың рухын жандандырады (Ишая 57:15), оларды құтқарумен әсемдейді (Забур 149:4), оларды құрметтейді (Нақыл сөздер 15:33), оларды Өз жолында басқарады және үйретеді (Забур 25:9), «олардың Жаратқан Иедегі қуанышын арттырады» (Ишая 29:19) және оларға бата беріп, сенімді мұра береді (Матай 5:5). Ешкім рақымды қарапайым жан сияқты дәріптей алмайды: «Мен емес, менімен болған Құдайдың рақымы» (1 Қорынттықтарға 15:10)! Рақым — еркін берілген мейірім, және уәде қарапайымдарға берілген. Өзін-өзі маңызды санауды соттауда, әркім басқаны өзінен артық санауы керек (Філіпіліктерге 2:3).
Кішіпейілділік — жанның өз деңгейінде болуы, Құдай оны орнатқаннан жоғары емес: Мен «өзімді ұлы істерге немесе мен үшін тым жоғары нәрселерге жұмсамаймын» (Забур 131:1). Тәкаппар адам өзінің барлық иелігін және одан да көп нәрсені жауып, жасырады, бірақ қарапайым жан рақымға жол ашады. Мәсіх Өз алдында құлаған қайғылы адамға жақын, «оларға күлдің орнына сұлулық … ауыр рухтың орнына мақтау киімін беру үшін» (Ишая 61:3). Құтқарушының қолы аспаннан жерде тұратын қайғылы, кішіпейіл жанды көтере алады.
Біздің Иеміз сатқындыққа ұшыраған түнде, Ол сен үшін кешкі асты тағайындады (1 Қорынттықтарға 11:23-26). Өлімде Ол Өзі туралы ойлағаннан гөрі сен туралы көбірек ойлады. Бақта, айқышта, қабірде Оның ақымақ, адасқан қойлары әрқашан Оның ойында болды. Оның сүйіспеншілігінің қасиетті естелігі бар. Ол сені Өз алақандарына қашап жазды, және Ол Өз қолдарына қарағанда: «Мен Өз қойларымды ұмыта алмаймын» (Ишая 49:16 қараңыз) дейді.
Оның сүйіспеншілігі туралы не ойлайсың? Оның Әкесінің адасқан қойларын іздеп жер бетінде жүрген, шегелермен тесілген аяқтарын ойла. Оның дұғада Құдайға жиі көтерілген, көз жасынан шаршаған көздерін ойла. Оның тікенектермен тесілген басын ойла. Оның күннен де әдемі, барлық жері зақымдалған, бетінен шаштары жұлынған жүзін ойла. Ол Өзіне терең ұятты алды және саған ұлы даңқ берді. Ол қарғысты алды және саған бата берді, Ол өлімді алды және саған өмір берді.
«Мен қайда баратынымды білесіңдер, және жолды да білесіңдер» (Жохан 14:4). Ол Өз өлімімен және қанымен Құдайдың алдына баратын жол ашты. Ол Өзі қиын жолмен, Құдайдың қарғысымен және ауыр азаптармен өтті, және енді Ол сенен сол жолмен жүрмеуді өтінеді. Оның орнына, Оған сеніңдер, бір-біріңді сүйіңдер және Мәсіхке адал болыңдар.
«Сен Маған бергендерді Мен сақтадым, және олардың ешқайсысы жоғалған жоқ …» (Жохан 17:12). Бас Шопан ретінде (1 Петір 5:4) Ол барлық қозылары туралы есеп береді және Әкесіне олардың барлығы Оның қойлары екенін айтады. Ол ғана: «Менің аяқтарым, қолдарым және қабырғам оларды жинау үшін тесілді. Енді Менің қойларымды ұстап тұрмын, міне олар» дей алады.
Сэмюэл Резерфордтың (1600-1661) уағызынан алынған үзінділер, Outline Of Sound Words басылымында жарияланған.
Құрбандықтан қан ағуы керек болғанда, Бұл Шопанды аяушылық басқарды Біз бен жаудың арасына тұруға, Және біздің орнымызға өз еркімен өлді.
Сонда біздің әніміз мәңгі болады Өзін осылай берген Шопан туралы: Ешбір тақырып Ол сияқты даңқты емес, Бізге ешбір тақырып соншалықты әсерлі емес. —Томас Келли (1769–1854)
