Егер біз Құдайды үнемі мадақтап, бата беру құрметіне ие болсақ, онда адамға жақсылық жасау да біздің құрметіміз.
Бірақ жақсылық жасауды және қарым-қатынас жасауды ұмытпаңдар; өйткені мұндай құрбандықтарға Құдай риза болады.
Біз қайғы-қасірет, күнә, өлім және мұңға толы әлемнен өтіп жатырмыз. Егер біз оларды іздесек, бізді сынған жүректер мен жаншылған рухтар қоршап тұр.
Иә; мәселе осында; егер біз оларды іздесек. Мұндай нәрселерге көзімізді жұму, олардан теріс айналу — мұндай нәрселердің әрқашан қолымызда екенін «ұмыту» оңай. Біз ыңғайлы кресломызда отырып, шындық, доктриналар және жазбаның әрпі туралы ойлана аламыз; біз христиандықтың теорияларын талқылап, пайғамбарлық пен диспенсациялық шындық туралы майда-шүйдеге дейін бара аламыз, және осының бәрінде, христиан ретіндегі үлкен жауапкершілігімізді орындауда ұятсыздықпен сәтсіздікке ұшыраймыз. Біз христиандықтың тірі шындық екенін ұмытып кету қаупіндеміз. Бұл догмалар жиынтығы емес, жүйеленген діни ілімнің жібіне тізілген бірқатар принциптер емес, оны дінге кірмеген адамдар саусақтарының ұшында ұстай алады. Сондай-ақ бұл жансыз, жүрексіз профессорлардың жалықтыратын формальдылықпен орындауы керек рәсімдер жиынтығы емес. Жоқ; бұл өмір — мәңгілік өмір — Киелі Рух арқылы енгізілген өмір, және ол біз тоқталған екі сүйкімді формада көрінеді, атап айтқанда, Құдайға мадақтау және адамға жақсылық жасау. Иса біздің жерімізде жүргенде оның өмірі осындай болды. Ол мадақтау атмосферасында өмір сүрді; және ол жақсылық жасап жүрді.
Ол біздің өміріміз, және Ол біздің өмірімізді қалыптастыруға арналған үлгіміз.
Христиан Киелі Рухтың күшімен Мәсіхтің тірі көрінісі болуы керек.Бұл жай ғана діни өмір деп аталатын өмірді жүргізу мәселесі емес, ол көбінесе Құдайға «мадақтау» да, адамға бір тамшы «жақсылық» та бермейтін жалықтыратын міндеттер тізбегіне айналады. Өмір болуы керек, әйтпесе бәрі мүлдем құнсыз.
Құдай Патшалығы тамақ пен сусын емес; бірақ әділдік, тыныштық және Киелі Рухтағы қуаныш. Өйткені осы нәрселерде Мәсіхке қызмет ететін адам Құдайға ұнамды және адамдар тарапынан мақұлданады (Римдіктерге 14:17-18).
Сүйікті христиан оқырман, жүрегімізді осы ұлы практикалық шындықтарды қарастыруға ынтамен арнайық. Біз тек атауымен емес, шын мәнінде христиан болуға ұмтылайық. Бізді ерекше «көзқарастардың» жай сатушылары ретінде ерекшелендірмейік. О, көзқарастар қаншалықты құнсыз! Талқылау қаншалықты мүлдем пайдасыз! Теологиялық майда-шүйделер қаншалықты жалықтырады! Бізде өмір, жарық және махаббат болсын. Бұлар аспандық, мәңгілік, құдайлық. Қалғанының бәрі бос нәрсе. Осы жалған әлемдегі шындықты — осы таяз сөйлейтіндердің күніндегі терең ойшылдар мен ынталы жұмысшыларды қаншалықты аңсаймыз.
Ч.Х.М.
