1 Петір 2:11-де елші Петір Құдайдың «таңғажайып нұрын» (9–10-тармақтар) өзі жазып отырған қасиетті және патшалық діни қызметкерлердің күнделікті өміріне бағыттап, оларды «келімсектер мен қажылар» деп атайды. Олар, әрине, Таралу жерлерінде келімсектер болған, бұл туралы хаттың бірінші тармағында айтылған, бірақ мұнда бұл меңзелмеген. Әрбір христиан келімсек және қажы, және біз бұған таңғалмауымыз керек, өйткені біз Құдаймен осындай жақын және құрметті қарым-қатынасқа енгендіктен, әлемнен сәйкес ажырау болуы керек. Әлем Құдайға толығымен қарсы, және біз екеуін бір уақытта ұстай алмаймыз. Бұл біреуі немесе екіншісі болуы керек. Біз үшін бұл Құдаймен қарым-қатынас және қауымдастық, демек, әлемдегі келімсектік және қажылық. Әлемнің өзі Қабылдан басталды, ол «қашқын және қаңғыбас» болған (Жар. 4:12). Мәселені былайша қорытындылауға болады:
Қашқын – үйінен қашып кеткен адам. Қаңғыбас – үйі жоқ адам. Келімсек – үйінен алыста жүрген адам. Қажы – үйіне бара жатқан адам.
Құдайдың нақты қатысуы – біздің жанымыздың шынайы үйі, және біз әлем жүйесінен ажыратылғанбыз, онда келімсектер ретінде болу үшін, дегенмен Құдайдың ұлылығын көрсету үшін біраз уақытқа қалдырылғанбыз. Дегенмен, біз мақсатсыз қаңғырмаймыз, өйткені біз қажылармыз, және бұл біздің алдымызда мақсат, біз баратын тағдырдың белгіленген нүктесі бар екенін білдіреді.
