Мұнда бізде киелі шатырда қолданылатын қошқар терілері бар.
Бізде киелі шатырдағы символизмді тіпті бастауға да орын жоқ. Біз бұл өте пайдалы зерттеуді оқырмандарымызға ұсынамыз. Ең алдымен ол Мәсіх туралы, екіншіден Оның халқы туралы, үшіншіден біздің Құдайға жақындауымыз туралы айтады.
Шатырдың жабындарының бірі қызылға боялған қошқар терісінен болуы керек еді. Бұл бізге Мәсіхтің Өз Әкесіне өлімге дейін толық берілгендігі туралы айтады, қызыл түс Оның қанын көрсетеді. Мына жазбаларды қарастырыңыз:
«Менің тамағым — Мені жібергеннің еркін орындау және Оның ісін аяқтау» (Жох. 4:34); «Ол Иерусалимге баруға бетін нық қойды» (Лұқ. 9:51); «Адам бейнесінде табылған соң, Өзін кішірейтті, өлімге дейін, тіпті айқыш өліміне дейін мойынсұнды» (Фил. 2:8); «Енді Менің жаным мазасызданды, және не айтуым керек? Әке, Мені осы сағаттан құтқар. Бірақ осы үшін Мен осы сағатқа келдім. Әке, Өз есіміңді даңқта» (Жох. 12:27–28).
Бұл жазбаларда біз Иеміз Исаның берілгендігін көреміз. Біз Оның тек Құдай Әкесінің еркін орындау үшін келгенін көреміз. Сол ерікті орындау Оның тамағы болды. Иеміз Иерусалимге барудан ешқандай жолмен қашқан жоқ, ол жерде оны не күтіп тұрғанын толық білді. Кейде біз қажетті жауапкершіліктен мүмкіндігінше ұзақ уақыт бойы қашамыз. Мәсіх Өз Әкесінің еркін орындауға, Оны даңқтауға бетін нық қойды, бұл оған қаншалықты қымбатқа түсетінін білді.
Оның Әкесіне деген берілгендігі үшін Оған ғибадат етейік! Одан үйренейік, біздің өміріміз де Әке мен Ұлға арналсын.
