Авторы: Белгісіз автор
«Барлық уайымдарыңды Оған артыңдар, өйткені Ол сендерге қамқорлық жасайды» (1 Петір 5:7)
Неліктен Иеміз Өз күшін көрсетіп, мені құтқармайды?
Бұл Мәсіхтің күшінің күні емес, Оның жанашырлығының күні екенін есте ұстаған жөн. Қиыншылықтың терең суларынан өтіп бара жатқанда, жүрек кейде сұрағысы келеді:
Неліктен Иеміз Өз күшін көрсетіп, мені құтқармайды?
Жауабы: Бұл Оның күшінің күні емес.
Ол сол апаттың алдын ала алар еді, немесе сол ауруды болдырмас еді. Ол сол қиындықты жоя алар еді; Ол сол қысымды алып тастай алар еді; және Ол сол сүйікті және қымбатты затты өлімнің қатыгез құшағынан сақтап қалар еді. Бірақ бізді құтқару үшін Өз күшін көрсетудің орнына, Ол істердің өз жолымен жүруіне мүмкіндік береді және Өзінің тәтті жанашырлығын езілген және жараланған жүрекке құяды. Ол мұны біз сынақты әлем үшін де жіберіп алмас едік деген мойындауды тудыратындай етіп жасайды, өйткені жұбаныштың молдығы бар.
Кейінірек Ол Өз күшін көрсетеді; Ол қылышын қынабынан суырады, Ол ақ атқа мінген шабандоз ретінде шығады. Ол қолын жалаңаштайды; Ол Өз халқының кегін алады және олардың қателіктерін мәңгілікке түзетеді.
Қазір Оның қылышы қынабында, қолы жабық. Бұл Оның жүрегінің терең сүйіспеншілігін танытатын уақыт, Оның қолының күші немесе қылышының өткірлігі емес.
Сіз бұған қанағаттанасыз ба? Мәсіхтің жанашырлығы сіздің жүрегіңіз үшін жеткілікті ме, тіпті ең қатты қайғы мен ең қатты азаптың ортасында да?
Мазасыз жүрек, шыдамсыз рух, бағынбаған ерік адамды сынақтан, қысымнан, қиындықтан қашуға итермелейді, бірақ бұл ешқашан болмайды. Біз мектепте сыныптан сыныпқа өтуіміз керек, бірақ Ұстаз бізбен бірге болады, және Оның жүзінің нұры мен жүрегінің нәзік жанашырлығы бізді ең қиын жағдайларда да қолдайды.
«Өйткені Мәсіхтің азаптары бізде мол болғандықтан, біздің жұбанышымыз да Мәсіх арқылы мол болады» (2 Қорынттықтарға 1:5); «Барлық уайымдарыңды Оған артыңдар, өйткені Ол сендерге қамқорлық жасайды» (1 Петір 5:7)
Құдай бізге Өзінде біздің түсінігімізден тыс тыныштық береді. Біз Құдаймен қарым-қатынастамыз; Ол барлық нәрседе біздің панамыз, және оқиғалар Оны мазаламайды. Ол бәрін біледі және Ол оны алдын ала біледі. Оқиғалар Оның тағын да, жүрегін де шайқамайды; олар әрқашан Оның мақсаттарын орындайды. Бірақ біз үшін Ол сүйіспеншілік; біз, рақым арқылы, Оның нәзік қамқорлығының нысандарымыз.
Ол бізді тыңдайды және бізді есту үшін құлағын төмендетеді. Сондықтан, барлық нәрседе, уайымдаудың және бәрін өз жүрегімізде өлшеудің орнына, біз өтініштерімізді Құдайға дұғамен, жалбарынумен және өзін танытатын жүрекпен ұсынуымыз керек. Біз Құдайдың жүрегін білетін адамдармыз, және Оның бізді мінсіз сүйетінін білеміз, сондықтан Оған өтініш жасап жатқанда да, біз алдын ала алғыс айта аламыз, өйткені біз Оның рақымының жауабына сенімдіміз, ол қандай болса да. Оған ұсынатын өтінішіміз – біздікі. Оның еркін біліп, содан кейін Оның алдына келу – суық бұйрық емес; біз Оған өтініштерімізбен баруымыз керек. Сіз сұраған нәрсені аласыз деп айтылмайды, бірақ Құдайдың тыныштығы сіздің жүрегіңізді сақтайды деп айтылады.
Біз Оған сенеміз, және Оның тыныштығы, Құдайдың Өзінің тыныштығы, біздің жүрегімізді сақтайды. Біздің жүрегіміз Құдайдың тыныштығын сақтайды деп айтылмайды, бірақ жүгімізді тыныштығын ешнәрсе бұза алмайтын Оған артып, Оның тыныштығы біздің жүрегімізді сақтайды.
Біз қиындығымызды бәрін басқаратын және бәрін алдын ала білетін Оның алдына тастаймыз. Сүйіспеншілік Құдайының тұрақты тыныштығы біздің жүрегімізді тыныштандырады. Ол бізге Өзіндегі және барлық түсініктен жоғары тыныштықты береді (немесе кем дегенде біздің жүрегімізді онымен сақтайды), тіпті Оның Өзі бізді мазалайтын барлық жағдайлардан және олардан мазасызданатын кедей адам жүрегінен жоғары болғандай.
О, қандай рақым! Тіпті біздің алаңдаушылықтарымыз да, егер біз оларды Құдайға қалай әкелуді білсек, осы таңғажайып тыныштыққа толуымыздың құралы болып табылады. Ол қандай шынайы.
