Еврейлерге 12:1–2-де берілген бейне жарыс пен біз жүгірген кезде назар аударатын нысан туралы болса, бүгінгі аят одан да тереңірек. Жазушы бізді «Оны қарастыруға» шақырады. Бұл «қарастыру» сөзі «құнын өлшеу» дегенді білдіреді. Иеміз Исаның өміріне және Оның төзген барлық нәрселеріне қараған кезде, біз сенім жолында алға ұмтылуға және кері қайтпауға немесе бас тартпауға жігерленеміз.
Сенім жолы өте қиын болуы мүмкін; кейде біз шаршап, көңіліміз қалуы мүмкін. Еврейлерге 11-тарауда біздің жанымызды жігерлендіретін бүкіл тарау бар, бірақ одан да көп, біз Иеміз бен Құтқарушымыздың не төзгенін қарастырғанда, біз бас тартуға әлі ерте екенін көреміз! Біздің Құтқарушымыз айқышта күнәкарлардың дұшпандығын төзді, және олар Оны айқышқа қадап, Оның соңғы демін шығарғанын көргенде, ол шарықтау шегіне жетті. Жазба Оның не төзгенін, бірақ одан да көп, Оның оны қалай төзгенін жазады. Ол олар үшін дұға етті, айтты: «Әке, оларды кешір, өйткені олар не істеп жатқанын білмейді» (Лұқа 23:34)!
Сіз бен біз ешқашан мұндай зұлымдыққа тап болған емеспіз, бірақ Оның төзгенінің құнын өлшегенде, бұл біздің басымыздан өтуі мүмкін нәрселер үшін бізді тұрақтандыруға және нығайтуға көмектеседі. Өмір жарысында жүгірген кезде, біз кейде қиындықтарға тап болуымыз мүмкін, бірақ бұл жарыстың табиғаты. «Жарыс» деп аударылған сөз шын мәнінде «азап шегу» немесе «күресу» дегенді білдіреді. Бірақ біз Иеміз Иса Мәсіхке назар аударғанда, біз «Мәсіх Исадағы Құдайдың жоғары шақыруының жүлдесі үшін мақсатқа ұмтылуға» (Філіппіліктерге 3:14) жігер табамыз.
