Осы аяттарды ойлағанда, мен жиі жаздың ортасындағы күннің ыстығын еске аламын, ол көптеген адамдарға әсер етті. Бұл забурдағы күн мен ай күндіз де, түнде де болуы мүмкін қауіптердің метафорасы. Аяттың негізгі ойы – Жаратқан Ие Өзінің адамдарын түнде де, күндіз де қарайды және қорғайды.
7 және 8-аяттарда: «Жаратқан Ие сені барлық жамандықтан сақтайды; Ол сенің жаныңды сақтайды. Жаратқан Ие сенің шығуыңды да, кіруіңді де қазірден бастап, мәңгілікке дейін сақтайды» деп оқимыз. Бұл аяттар Жаратқан Иенің Өз адамдарына үздіксіз қамқорлығының суретін толықтыратын сияқты. Менің ойымша, «сақтау» және «қорғау» сөздері бірдей ойды білдіреді: біздің Иеміз Иса бізбен бірге, және Оның көзі бізге әрдайым және барлық мүмкін жағдайларда қарап тұрады. Оның бізге деген сүйіспеншілігі мен қамқорлығы шексіз, және ол мәңгілік, және аспанда немесе жерде ешқандай кедергі немесе күш Оның Өз адамдарының жандарын бақылауына кедергі бола алмайды. Римдіктерге 8:38–39-да біз: «Өйткені мен сенімдімін, өлім де, өмір де, періштелер де, биліктер де… күштер де, қазіргі нәрселер де, келешек нәрселер де… бізді Иса Мәсіх Иеміздегі Құдайдың сүйіспеншілігінен айыра алмайды» деп оқимыз.
Бұл өмірдегі жағдайларымыз қандай болса да – ауру бізді мазаласа да, табиғи апаттарды бастан кешірсек те, немесе қоғамдық толқулар мен кез келген түрдегі апаттар болса да, дауылда немесе күн шуақта болса да – біздің Иеміз Иса біздің аяғымызды даңққа апаратын жолдан жылжытуға жол бермейтінін әрдайым есте ұстайық.
