Лұқа 2:7, Жохан 18:12, Жохан 20:25
Бұл мақаланың бірінші бөлімі 2009 жылдың қазан айындағы нөмірінде жарияланған болатын, бірақ біз оқырманның рухани өсуі үшін бүкіл мақаланы осы нөмірге енгізуді жөн көрдік (редактор).
Ескі Өсиетте құрбандыққа шалынатын құрбандықтың байланғаны туралы екі сілтеме бар: Жаратылыс 22:9-да Ыбырайым «ұлы Ысқақты байлағаны» айтылса, Забур 118:27-де «құрбандықты арқанмен байла» делінген. Бұл сөздер бізге Құдайдың сүйіспеншілігінің күшін көрсететін сияқты, ол сол сүйіспеншілік белгілеген нәрсені орындаудан ешқашан бас тартпайды. Иеміз Иса: «Әке, мені осы сағаттан құтқар», – дегенде, Ол Өзін осы сағатқа әкелген Құдайлық себепке сілтеме жасады.
Жоғарыда аталған жазбаларда адамдық тұрғыдан Иеміз Исаны ұстап тұрған үш нәрсе бар. Оның Құдайлық даңқына келетін болсақ, Ол құдіретті болғандықтан, ешнәрсе Оны ұстап тұра алмады, бірақ Құдайлық сүйіспеншілік айқышқа шегеленумен аяқталатын жолды жоспарлаған болатын.
Адамзаттың шектеулері
Өзінің даңқын тастап, немесе даңқының сыртқы көрінісінен өзін босатып, адамдар арасында орын алғаннан кейін, Ол Өзінің тұлғасында осы әлемге келген Құдайдың рақымын сіз бен біз сияқтыларға жеткізу үшін адамзаттың шектеулерін қабылдады. Еврейлерге 2:14 бойынша біздің бас діни қызметшіміз болу үшін Ол біздің табиғи үлесіміз болған жағдайға қатысты, бірақ күнәсіз, адамдық өмірге қатысты барлық жағдайларды бастан кешіру үшін. Сондықтан Ол әйелден табиғи түрде туылғанда, «жөрмекке оралып, ақырға жатқызылды». Бұл жөрмектер Оның шынымен де кішкентай бала екенін және жаңа туған нәресте сияты жылы ұстауды және қорғауды қажет ететінін көрсетті, бірақ бұл одан да көп нәрсені білдіреді. Ол сол кезде де «бәрінен жоғары Құдай» болды, бірақ бізді мәңгілікке Өзі тұрған жерге көтеру үшін біз тұрған жерге келді.
Ол тәуелділік орнына иіліп, отыз жыл бойы Өзінің жолында сол орыннан ешқашан ауытқымады. Оның жастық шағы туралы Оның ата-анасына бағынышты болғанын оқимыз (Лұқа 2:51). Иордан өзенінің жағасында, Өзінің қоғамдық қызметінің басында, Ол Исраилдің тәубе еткен қалдығымен бірге орын алу үшін шомылдыру рәсімінің суына кірді, сонда аспан ашылып, Әкенің дауысы Оның отыз жылдық мінсіз жолына ризашылығын білдірді. Рухтың жетегімен шөл дала арқылы және қырық күн бойы Шайтанның азғыруына ұшырағанда, Ол Құдайға тәуелділіктен ешқашан бас тартпады. Ол тасты нанға айналдыра алар еді, бірақ сіз бен біз олай ете алмаймыз. Ол өзіне ешқандай зиян келтірмей ғибадатханадан секіріп түсе алар еді, бірақ бұл адамдарға тән емес еді. Ол осы әлемнің патшалықтарын Шайтанның қолынан ала алар еді, сол кезден бері көптеген адамдар осылай істеуге тырысты, бірақ бұл Құдайға тәуелділік әрекеті емес еді. Әрбір азғыруда Ол бізге қолжетімді нәрсені ғана қолданды, Құдайдың сөзін.
Өзінің жолында Ол теңіз үстімен жүрді, желге бұйрық беріп, толқындарды тыныштандырды, науқастарды, ақсақтарды және соқырларды сауықтырды, бірақ әрбір керемет әрекет Өзі үшін емес, басқалардың игілігі үшін болды. Ол аш болды, шаршады, жылады. Ол жанашырлық пен қайғыны сезінді және күнәсіз өмірінің соңында ауырсыну мен қорлықты бастан кешірді. Айқышқа шегеленудің физикалық ауырсынуын жеңілдету үшін ұсынылған нәрседен бас тартты, өйткені Құдайлық сүйіспеншілік күнә бізді әкелген тереңдіктерді зерттейтін жолды жоспарлаған болатын. Тек осылай ғана Құдайдың сүйіспеншілігінің күші күнә осы әлемге әкелген барлық нәрседен үлкен екенін көруге болады.
Сүйіспеншілік арқандары
Гетсемани бағынан Кедрон ағынынан өтіп бара жатқанда, Иеміз Исаны Яһуда және бас діни қызметшілер мен офицерлердің шамдары, алаулары және қарулары бар тобы қарсы алды. Ол не болатынын біліп, оларға: «Кімді іздейсіңдер?» – деді. Оның тұлғасының даңқы не болатынын білгендігінен де, олардың «Назареттік Иса» деген сөздеріне жауап ретінде «Менмін» дегенде артқа шегініп, жерге құлағандарынан да көрінеді. Егер Ол өзін ұстатпағанда, олар Оны ешқашан ұстай алмас еді. Бірақ тағы да біз Әкесі жоспарлаған жолмен Оны алға жетелеген «сүйіспеншілік арқандарын» көреміз. Ол шынымен де бақта Әкесінен мінсіз мойынсұнумен қабылдаған сол тостағанды ішетін еді.
Ишая көп жыл бұрын: «Ол союға апаратын қозыдай, қырқушылар алдында үнсіз қойдай әкелінді, сондықтан Ол аузын ашпады», – деп пайғамбарлық еткен болатын. Сондықтан Ол оларға Өзін ұстауға, байлауға және алып кетуге рұқсат берді. Бұл арқандар қаншалықты қажетсіз еді, «Әкем маған берген тостағанды ішпеймін бе?» – деген еді Ол. Ол Әкесінің еркін орындауға келген еді, және сүйіспеншілік жоспарлаған жолдың соңына жететін сағат келген еді, және ешнәрсе Оны сол жолға қатысты нәрседен бас тарттыра алмас еді. Оны тұтқын ретінде байлаған арқандар емес, олар Оны өздерімен бірге баруға мәжбүрлей алмады, бірақ сүйіспеншілік оны талап етті. «Бұл бұйрықты мен Әкемнен алдым».
Шегелер
Тек Томас қана адамдық тұрғыдан Иеміз Исаны айқышқа шегелеген шегелер туралы айтады: «Егер мен Оның қолдарындағы шегелердің ізін көрмесем». Айқышқа шегеленгендердің бәрі бірдей айқышқа шегеленбеген, кейбіреулері тек байланған. Бірақ еврейлерге деген жеккөрушіліктерін көрсету үшін римдіктер әдетте оларды айқышқа шегелеген. Сондықтан бұл әрекетте де Иеміз Иса «адамдардың жеккөрінішті және қабылданбаған» орнын алды. Тағы да Мәсіхтің азаптары туралы Забур 22:16-да: «Өйткені иттер мені қоршап алды, зұлымдардың жиыны мені қоршап алды: олар менің қолдарым мен аяқтарымды тесті», – деп куәлік етілген болатын. Сондай-ақ Захария 12:10-да: «және олар тескен Мені көреді», – делінген.
Ежелде: «Ағашқа ілінген әрбір адам қарғысқа ұшыраған», – делінген болатын. Олар күнәнің әлемге енуінің нәтижесі болған тікенді тәжді жасап, Оның басына кигізіп қана қоймай, Оны ағашқа да ілді. Қарғыс жойылмас бұрын оны бастан кешіру керек болды, және айқышқа шегелену бұл пайғамбарлық жазбаларды мінсіз орындады.
Бірақ тағы да, Құтқарушыны ағашқа ұстап тұрған шегелер емес еді. Мазақ етіп, бас діни қызметшілер: «Енді айқыштан түссін, сонда біз Оған сенеміз», – деді, және Ол оңай түсе алар еді, бірақ Құдайлық сүйіспеншілік басқаша жоспарлаған болатын. Онымен бірге айқышқа шегеленген қылмыскерлердің бірі: «Егер сен Мәсіх болсаң, өзіңді және бізді құтқар», – деді, бірақ бұл мүмкін емес еді:
Өзін құтқара алмады, сүйіспеншілік ағыны тым терең ақты,Өзін сүйіспеншілікпен берді, біздің қарызымызды өтеу үшін.Әкенің еркіне мойынсұну және бізге деген сүйіспеншілік бәрін орындады.Томасқа Иеміз: «Саусағыңды мұнда соз, менің қолдарымды көр; қолыңды мұнда соз, оны менің қабырғама тық: және сенімсіз болма, бірақ сенімді бол», – деген сөздермен қарсы алғанда, ол жауап беріп: «Менің Ием және менің Құдайым», – деді. Құдайлық сүйіспеншіліктің бұл шектеулері туралы ой жүгірту арқылы біздің жүрегімізде де осындай табыну мен сүйіспеншілік жауабы пайда болсын, Оның есімі үшін.
