Қараңғылықта жүрген адам мен Құдайдың алдындағы жарқын күндізгі жарықта тұрған, Мәсіхті әділдік үшін алған және аспандық Қалыңдықтың бір бөлігі болған адам арасында қандай айырмашылық! Мәсіхті білетіндер Оның сүйіспеншілігінде сондай толықтық пен жаңалықты көреді, Ол туралы ойдың өзі барлық сезімдерді қозғалысқа келтіреді. Ал Онда не бар деген сұрақ туындағанда, маған оныншы бөлігі де айтылмағанын білемін.
Егер сіз көздеріңізді аспандағы Мәсіхке қарапайым түрде тікпесеңіз, сіздің жолдарыңыз аспандық үлесі бар халықтың жолдарына ұқсамайды. Сол үлес жүректе орын алғанда, о, ол өте жарқын және тартымды, даңққа байланысты емес, Мәсіхтің сол жерде болғандығына байланысты. Егер сіз осы Мәсіхпен айналыссаңыз, Одан жандарыңызға түсетін батаны табасыз, ол аспанды сіздің үйіңіз етеді – аспан алыс емес, жақын. Мәсіх сол жерде, сіздің азаматтығыңыз сол жерде. Мәсіх сіздің алдыңызға ашық есік, ашылмаған бұлақ ретінде қойылды ма? Сіз Оған қарап: «Осы Мәсіхтің барлығы және Оның барлығы менікі», – деп айтып, айтып жеткізгісіз және даңққа толы қуанышпен қуанбайсыз ба?
О, егер сіз жүрегіңізді жердегі нәрселерден босатып, Мәсіхпен бірге болсаңыз, Ол туралы ғана емес, Онда да сондай көлемді нәрселерді табасыз! Мәсіхтің сізді ұстағанын ойлағанда сізге қуаныш па? Оның жүрегінде сізге қатысты жеке бір нәрсе бар ма, ол үшін Ол сізді ұстады ма? Алғашқы христиандарда осы айтып жеткізгісіз және даңққа толы қуаныш болды. Сізде бар ма? Менде бар ма? Құдай менің жүрегімнің Мәсіхті өмірімнің жалғыз объектісі ретінде айналып жүргенін көре ме? «Мен үшін өмір – Мәсіх».
