Біз ішіміздегі тәннің қаншалықты аянышты екенін түсінгенде, Құдай бізге өзімізден бас тартып, Мәсіхке қарауды үйретіп жатқанын көруіміз керек. Оған қараған сайын, Оның моральдық қасиеттері бізге әсер етеді. Бұл қасиеттердің кейбіреулері: Құдайға мойынсұну және тәуелділік, шыдамдылық, момындық, өзін-өзі ұстау және басқа да көптеген қасиеттер. Ғалаттықтарға 5:22–23-те біз бұл қасиеттерді Киелі Рухтың сенушінің өмірінде іс жүзінде көрініс тапқан жемісі ретінде көреміз. Пауыл біздің «саз ыдыстар» деп атайтын денелерімізде әрбір сенушіде тұратын Мәсіхтің осы ерекше қазынасы бар екенін түсіндіреді. Содан кейін, ыдыс сынғанда, өзін-өзі шетке қойғанда, жарық шығады.
Мұнда тағы бір нәрсені қарастыру керек: 2 Қорынттықтарға 5:10-да елші Пауыл біздің бәріміз Мәсіхтің сот тағының алдына шығуымыз керек екенін еске салады. Біздің өмірімізде істеген барлық нәрсе Оның қасиетті қатысуының жарығында көрінеді. Біздің ниеттеріміз, өзімшілдігіміз – тіпті Иемізге қызмет етуімізбен араласқан кезде де – көрінеді. Жасырын немесе көпшілік алдында, жұмыс орнында немесе үйде, жеке кеңес беруде немесе көпшілік алдында уағыздауда істелген барлық нәрсе ашылады.
Бірақ есіңізде болсын, біз Мәсіхтің сот тағының алдында тұрғанда, біздің күнәкар табиғатымыз енді бізде болмайды. Сонда біз Мәсіхпен бірге және Оған ұқсас боламыз, және біздің ескі өзімшіл және күнәкар табиғатымыз біржола жоғалғанына қуанамыз. Тек Мәсіхтен болған нәрсе мәңгілікке қалады. Күн сайын, біз мұндағы шөл далада жүргенде, Оны қуантуға ұмтылайық, «сеніміміздің авторы және аяқтаушысы Исаға қарайық» (Евр. 12:2).
