«Мен Құдайға жүгінер едім, және Құдайға өз ісімді тапсырар едім: Ол ұлы және зерттелмейтін істерді істейді; сансыз таңғажайып істерді істейді: Жерге жаңбыр береді» (Әйүп 5:8-10).
Мен жаңбырлы күні тыныш отырдым,
Оқуға және дұға етуге қосымша уақытпен;
Және біраз уақыт ойлануға,
Мәсіхтің күлкісінің шуағында:
Және қандай бата — жарқын күн,
Аспан қараңғы және сұр болса да,
Және бұлттар қалың және қара болса да,
Менің жүрегім жеңіл болды, менде ештеңе жетіспеді
Күн бойы қуаныш пен бақыт үшін,
Өйткені мен оқуға және дұға етуге тоқтадым.
Сондықтан жаңбырлы күнді менсінбеңіз,
Оқуға және дұға етуге қосымша уақыт бөліңіз!
«Бұл Иеміз жасаған күн; біз қуанамыз және оған шаттанамыз» (Забур 118:24).
