«Жұбатыңдар, жұбатыңдар халқымды, дейді Құдайың» (Ишая 40:1). Жұбанышты жинақтаңдар. Бұл Ишая пайғамбардың миссиясы болды. Әлем ауырған және жұбанышсыз жүректерге толы. Бірақ бұл жоғары қызметке қабілетті болмас бұрын, сіз дайындықтан өтуіңіз керек. Ал сіздің дайындығыңыз өте қымбат, өйткені оны толық ету үшін сіз де сансыз жүректерді көз жасы мен қанға батыратын сол қиыншылықтарға төзуіңіз керек.
Нәтижесінде, сіздің өміріңіз сізге жұбаныштың ілahi өнерін үйрететін аурухана палатасына айналады. Сіз жараланасыз, сонда Ұлы Дәрігер сіздің жараларыңызды байлағанда, сіз барлық жердегі жараланғандарға алғашқы көмек көрсетуді үйренесіз.
Сіз неге үлкен қайғыны бастан кешіріп жатқаныңызға таң қаласыз ба? Келесі он жылда сіз осылайша зардап шеккен көптеген басқа адамдарды табасыз. Сіз оларға қалай зардап шеккеніңізді және қалай жұбаныш тапқаныңызды айтасыз. Оқиға ашылған сайын, Құдай бір кездері сізге қолданған анестетикті оларға қолданады. Содан кейін үміт сәулесі үмітсіздік көлеңкесін жаннан қуғаннан кейін пайда болатын ынталы көзқараста, сіз неге зардап шеккеніңізді білесіз.
Және сіз өміріңізді осындай тәжірибе мен пайдалылық қазынасымен толтырған тәртіп үшін Құдайға бата бересіз.
Құдай бізді жайлы ету үшін емес, жұбатушы ету үшін жұбатады.
