«Сүйгеніме оның жүзімдігі туралы ән саламын: Сүйгенімнің құнарлы төбеде жүзімдігі болды. Ол оны қазып, тастардан тазартты және ең таңдаулы жүзімдерді отырғызды. Ол онда қарауыл мұнарасын салды және жүзім сыққышты да ойып жасады. Содан кейін ол жақсы жүзімдердің өнімін күтті, бірақ ол тек жаман жеміс берді. Енді сендер, Иерусалим тұрғындары мен Яһуда ерлері, Менің жүзімдігім менің арасында төрелік етіңдер. Менің жүзімдігім үшін Мен не істедім, одан артық не істеуге болар еді? Мен жақсы жүзімдерді күткенде, неге ол тек жаман жеміс берді? Енді Мен сендерге Менің жүзімдігіме не істейтінімді айтамын: Мен оның қоршауын алып тастаймын, сонда ол жойылады; Мен оның қабырғасын бұзамын, сонда ол тапталады. Мен оны егілмеген, өңделмеген қаңыраған жерге айналдырамын, сонда онда тікенектер мен қалың бұталар өседі. Мен бұлттарға оған жаңбыр жаудырмауды бұйырамын». Құдіретті Жаратқан Иенің жүзімдігі – Исраил үйі, ал Яһуда ерлері – Оның қуанышының бағы. Ол әділдікті күтті, бірақ қан төгісті көрді; әділдікті күтті, бірақ қайғылы дауыстарды естіді. – Ишая 5:1-7 (NIV)
Ишаяның жақсы ән айта алғанын білмейміз, бірақ оның пайғамбарлық кітабының бесінші тарауында оның «жүзімдік әнін» табамыз. Оның үш шумағы бар – 1-2, 3-6 және 7-аяттар. Кейбір аудармаларда шумақтар арасында бос орындар бар. Екінші шумақта (3-6) әннің үшінші жақтан (Ол) бірінші жаққа (Мен) ауысқанын ескеріңіз, өйткені Құдай Яһуда халқына тікелей сөйлейді. Құдай бұл жүзімдік әнінде Яһудаға не жеткізгісі келді?
Бұл әннің шын мәнінде астарлы әңгіме екені анық. Онда Құдай жүзімдік отырғызды және 7-аяттан оның Исраилді, атап айтқанда Яһуда патшалығын білдіретіні анық. Бірақ Құдай Өзінің жүзімдігінің нәтижелеріне риза болмады, және Исраил де, Яһуда да жеміс бермегені үшін айыпталды. Ишая бұл шабыттандырылған астарлы әңгімені жазған кезде, Исраил мен Яһуда шамамен 200 жыл бойы бөлек ұлттар болған. Сүлеймен патшаның билігінен кейін біріккен монархия Самария астанасы бар солтүстік Исраил патшалығына және Иерусалим астанасы бар оңтүстік Яһуда патшалығына бөлінді.
Екі патшалық та рухани жеміс бермей, Жаратқан Иеден теріс айналған еді. Солтүстік Исраил патшалығы тіпті екі пұтқа табынатын алтын бұзау ғибадатханасын орнатқан болатын. Оңтүстік Яһуда патшалығы Иерусалимдегі ғибадатханада Жаратқан Иеге табынуды жалғастырса да, оның көп бөлігі өкінішсіз жай ғана рәсім болды және рухани жеміс аз болды.
Жеміс беруі күтілді
Құдай Өз халқынан жеміс беруін күтеді. Астарлы әңгімеде Құдай Өз жүзімдігінің жеміс беруіне көмектесу үшін барлық мүмкіндікті жасады. 2-аятта Оның «жақсы жүзім» беруін күткені айтылған. Ол күн сәулесі мен жаңбыр көп түсетін, төбедегі құнарлы топырақты таңдады. Ол тастарды алып тастады, бұл Исраилде оңай шаруа емес! Ол Исраилді өз жеріне орналастырды және егер олар Оған сеніп, пұтқа табынушы тұрғындарды алып тастаса, жерді пұтқа табынушылық ықпалдан тазартамын деп уәде берді.
Жаратқан Ие Өз жүзімдігін Ыбырайым мен патриархтардың ең таңдаулы жүзімімен отырғызды. Қорғау және қауіпсіздік үшін Ол жүзімдіктің айналасына қоршау мен қабырға, сондай-ақ қарауыл мұнарасын салды. Сонымен қатар, Ол мол өнімді күтіп, тастан жүзім сыққыш пен ыдыс ойып жасады. Жаратқан Ие Исраилге егер олар Оған ғана еріп, қызмет етсе, мол бата беремін деп уәде берді. Бірақ жақсы жүзім ешқашан пайда болмады! Құдай оларға жақсы жеміс беруге мүмкіндік берді, бірақ олар тек жарамсыз жабайы жүзім берді.
Ән жалғасқан сайын, Исраилдің жарамсыз жемісінің нәтижелері Құдай халқына мәлім болды. Көңілі қалған бағбан Өз жүзімдігінен бас тартып, оны қаңыратып тастауға шешім қабылдады. Ол енді оған қамқорлық жасамайды және ол тікенектер мен қалың бұталармен қапталады. Ишая әнінің бұл бөлігі Яһуданы алдағы уақытта не күтіп тұрғанын болжады. Құдай Өз қорғау қолын халықтан алып тастайды және халқы Бабыл империясымен өлтірілгенде немесе тұтқынға алынғанда, жерді тікенектер басып алуына мүмкіндік береді.
Ескі Өсиетте «жүзімдік туралы» басқа да бірнеше үзінділер бар. Исраил Забур 80:8-19, Еремия 2:21, 12:10; Езекиел 15 және Ошия 10:1-де жүзімдікке ұқсатылады. Әрбір үзіндіде Құдай халқынан жеміс беруі күтілді. Шын мәнінде, Езекиел жүзімнің жалғыз мақсаты жеміс беру екенін баса айтты! Жүзім ағаш кесуге немесе тіпті қазықтарға немесе отынға жарамсыз. Ол тек жеміс беруге жарамды – және одан жақсы жеміс
Құдай бүгінде Өз халқынан жақсы жеміс беруін күтеді. Жохан 15-те Иса: «Мен жүзім сабағымын; сендер бұтақтарсыңдар. Егер кімде-кім Менде қалса және Мен онда қалсам, ол көп жеміс береді; Менсіз сендер ештеңе істей алмайсыңдар... Бұл Менің Әкемнің даңқы үшін, сендер көп жеміс берулерің үшін» (15:5,8) деді. Біз Құдайдың үміттерін ақтап, Оған даңқ әкеліп жатырмыз ба, әлде тек ұйықтап жатқан жеміссіз жүзімдер ретінде өмір сүріп, Оны ренжітіп жатырмыз ба? Құдай Өз халқынан жеміс беруін күтеді!
Жеміс беруге мәжбүрлемейді
Құдай бізді жеміс беруге мәжбүрлемейді. Жаратқан Ие Исраил мен Яһуда жүзімдіктерінің рухани жеміс беруіне дайындау және көмектесу үшін барлық мүмкіндікті жасады. Құнарлы топырақ, таңдаулы бастапқы жүзімдер, қорғау, өңдеу және т.б. Олар бұдан артық не сұрай алар еді? Бірақ Құдай оларды жеміс беруге мәжбүрлемеді. Жақсы жеміс беру Исраилдің еркіне байланысты болды, және олар өз еркімен жаман шешімдер мен күнәкар таңдаулар жасады.
7-аят Құдай іздеген жеміс пен Ол тапқан жарамсыз жеміс арасындағы қарама-қайшылықты баса көрсету үшін сөз ойнатуды қолданады. Біздің ағылшын мәтінімізде Құдай әділдікті іздеді, бірақ зорлық-зомбылықты немесе қан төгісті көрді, және әділдікті іздеді, бірақ қайғылы дауыстарды естіді делінген. Еврей тілінде «әділдік» пен «қан төгіс» сөздері өте ұқсас естіледі, және «әділдік» пен «қайғылы дауыстар» сөздері де солай. Ағылшын тіліндегі бұл сөз ойнатуды көрсету үшін, бір комментатор бұл аятты былай аударды: «Құдай теңдікті күтті, бірақ теңсіздікті көрді. Ол дұрыстықты күтті, бірақ тәртіпсіздікті көрді!» Құдай Исраил мен Яһуда халқынан жеміс беруін күтті, бірақ оларды мәжбүрлемеді, және бүгінде де солай. Жохан 15-те біз Құдай Өз бұтақтарын кесіп, қорғайтынын, бірақ оларды еркіне қарсы басқармайтынын оқимыз. Құдай Өз халқын жеміс беруге мәжбүрлемейді!
Біз туралы не айтуға болады?
Жаратқан Ие біз үшін бұдан артық не істей алады? Ишаяның әнінде Құдайдың жүзімдігі өз еркімен тек жабайы, жарамсыз жеміс берді – Құдай оларға керемет өнім беруге көмектесу үшін қолынан келгеннің бәрін жасағанына қарамастан. Біздің өміріміздегі жеміс қандай? Біз Құдай үшін өндіріп жатқан өнімді жиі тексеріп тұруымыз керек. Біз жақсы жүзім бе, әлде жабайы жүзім бе өндіріп жатырмыз? Егер біз «жарамсыз жүзім» деп жауап берсек, кім кінәлі – Құдай ма, әлде біз бе? Егер біз адал болсақ, біздің нашар өніміміз біздің кінәміз екенін мойындауымыз керек – бұл біздің жаман шешімдеріміз бен қате таңдауларымыздың салдары.
Құдай бізге Өз даңқы үшін жақсы жеміс беруге қажеттінің бәрін берді. Ол бізді ең таңдаулы жүзім сабағына, Өз Ұлына қосылған жаңа өмірмен бастайды. Ол бізді Мәсіхпен қарым-қатынаста өмір сүргенде нәрлендіреді. Киелі Рух бізді Өз Сөзі және тақуа тәлімгерлер арқылы қорғайды, кеседі, ескертеді, кеңес береді және жігерлендіреді – және тағы да көп нәрсе. Құдай біздің өмірімізде жақсы жемістің керемет өнімін беруімізге көмектесу үшін барлық мүмкіндікті жасайды! Дегенмен, осыған қарамастан, біз жиі күнәкар табиғатымызды қанағаттандыруды таңдаймыз. Нәтижесінде біз өзімшілдік, мақтаныш, қызғаныш, амбиция, сын, сараңдық, наразылық, ащылық, ашу және одан да жаман жабайы жүзімдерді өндіреміз. Біздің өмірімізде осы қайғылы, ұсқынсыз және тақуалыққа жатпайтын жемістерді өндіруіміз мүмкін бе? Өкінішке орай, иә. Тек Ғалатиялықтарға 5:17-21 және Қолостықтарға 3:5-9-ға қараңыз.
Біз егер Құдай біздің жағдайымызды өзгертсе, біз міндетті түрде көбірек жеміс береміз деп айтуымыз мүмкін, бірақ ойланып көріңізші. Егер Құдай бізге жақсырақ шіркеу немесе көбірек ақша, немесе басқа басшы, немесе мейірімді отбасы, немесе үлкенірек үй, немесе көбірек бос уақыт берсе, біз Құдай үшін көбірек жағымды жеміс береміз деп шынымен сенесіз бе? Жоқ! Құдай бізге жақсы жеміс өндіру үшін қажеттінің бәрін берді (2 Петір 1:3).
Құдай әрқайсымыз үшін не жақсы екенін біледі. Ол бізді ең жақсы жеміс өнімін беретін жағдайларға орналастырады және тәрбиелейді. Оның Рухы арқылы өсіп, жақсы жеміс беруді таңдау бізге байланысты.
Оның құдіретті күші бізге Өзін тану арқылы өмір мен тақуалық үшін қажеттінің бәрін берді... Сондықтан сеніміңе ізгілікті қосуға бар күшіңді сал; ізгілігіңе білімді; біліміңе өзін-өзі ұстауды; өзін-өзі ұстауыңа табандылықты; табандылығыңа тақуалықты; тақуалығыңа бауырластық мейірімділікті; және бауырластық мейірімділігіңе сүйіспеншілікті. Өйткені егер сендерде бұл қасиеттер артып отырса, олар сендерді тиімсіз және жеміссіз болудан сақтайды (2 Петір 1:3,5-8).
Ойланып көріңізші. Құдай сіз үшін бұрыннан істегенінен артық не істей алады?"
