Жаратылыс ретінде адамды Құдай бағыну орнына әкелді, ал адамдардың Құдайдан алыстауы бірінші адамның бағынбаушылығынан туындайды. Кішіпейілділікпен Иеміз Иса, Екінші Адам, көктен келген Адам, бағыну орнына келді. Құдай ретіндегі құқықтарында әрдайым әмір етіп, Адамзатқа иіліп, Ол азап шеккен нәрселер арқылы бағынуды үйренді. Оның жолы кемелді бағыну жолы болды: «Өлімге дейін, тіпті айқыш өліміне дейін бағынушылық танытты».
Бірінші адам өлімге дейін бағынбады; Екінші Адам өлімге дейін бағынды. Исада көрінген бағынушылықтан кем емес нәрсеге Құдай Өз халқын шақырды; біз Рух арқылы Иса Мәсіхтің бағынушылығына қасиеттелдік (1 Петір 1:2). Иеміз Иса біздің бағынушылығымызды Оған деген сүйіспеншілігіміздің дәлелі ретінде қарайды, тіпті Ол: «Егер Мені сүйсеңдер, Менің өсиеттерімді орындаңдар» (Жохан 14:15) деді. Тағы да сол тараудың 21-тармағында Ол: «Менің өсиеттерімді ұстап, оларды орындайтын адам, сол Мені сүйеді; ал Мені сүйетін адамды Менің Әкем сүйеді, және Мен оны сүйемін және оған Өзімді көрсетемін» дейді.
Өсиеттермен таныс
Ең алдымен, біз жүрегімізге Иеміздің өсиеттерімен шынымен таныспыз ба деген сұрақ қоюымыз керек; өйткені оларды шынымен білмей қалай орындай аламыз? Оның өсиеттерін үйрену керек, ал оларды Киелі жазбалармен танысу арқылы қалай үйренбейміз? Інжілдер мен Елшілер хаттарында Иеміз бізден не істеуді қалайтынын айтатын жеке өсиеттер бар. Ол бізге осы Інжілде бір-біріміздің аяғымызды жууды (Жохан 13), Ол бізді сүйгендей бір-бірімізді сүюді (Жохан 13:34) және Онда қалуды (Жохан 15:4) үйретеді. Матай 5-те Ол бізге жарығымызды адамдар алдында жарқыратуды, зұлымдыққа қарсы тұрмауды, жауларымызды сүюді және көктегі Әкеміз сияқты кемелді болуды айтады (16, 39, 44, 48-тармақтар); және біздің бағынуымыз үшін көптеген осындай өсиеттер берілген. Қорынттықтарға бірінші хатта көптеген өсиеттер жазғаннан кейін елші: «Егер біреу өзін пайғамбар немесе рухани деп санаса, мен сіздерге жазатын нәрселерді Иеміздің өсиеті екенін мойындасын» (14:37) дейді. Сондықтан жеке өмірдегі мінез-құлқымызды Иеміздің өсиеттерімен реттеу жеткіліксіз, біз Оның қауымдағы еркіне қатысты өсиеттерін орындау үшін үйренуіміз керек. Бағыну сүйіспеншіліктің дәлелі ретінде
Иеміздің өсиеттерін үйренгеннен кейін, біз оларды орындау арқылы Оған бағынуымыз керек, өйткені бағыну – сүйіспеншіліктің дәлелі.
Кейбіреулер Құдай балаларына деген сүйіспеншілігін қате жолмен жүруге сылтау етеді, бірақ бұл ешқашан дұрыс емес;
Осы арқылы біз Құдай балаларын сүйетінімізді білеміз, қашан біз Құдайды сүйіп, Оның өсиеттерін орындағанда (1 Жохан 5:2). Құдайдың бұйырғанына қарапайым бағыну – біздің Құдайды және Оның балаларын сүйетініміздің дәлелі. Құдай балаларын Иеміздің айқын өсиетіне қайшы келетін жолға бастау немесе оларға ілесу сүйіспеншілік пе? Оның өсиеттері ауыр емес (1 Жохан 5:3), керісінше олар Құдайлық табиғаттың әділдікте, қасиеттілікте және сүйіспеншілікте өзін көрсету жолын көрсетеді.
Әкенің сүйіспеншілігі және бағыну
Иеміздің өсиеттеріне бағыну Әкенің сүйіспеншілігінің көрінісін тудырады. Құдайлық отбасының әрбір мүшесін Әке сүйеді, бірақ ерекше жағдайлар мен оқиғалар бағынатын балаға сол қымбат, тамаша сүйіспеншілікті жаңа жолмен үйренуге және татуға мүмкіндік береді. Тіпті адам отбасыларында да әкенің сүйіспеншілігі бағынатын балаға бағытталады, ал бағынбаушылық әрекеттері сүйіспеншіліктің бала қуана алатын жолмен көрінуіне кедергі келтіріп қана қоймай, керісінше әділ әкені баланы оның игілігі үшін жазалауға мәжбүр етеді. Иеміз Исаға деген сүйіспеншілігіміздің көрінісі бізге Әкенің сүйіспеншілігін түсінуге мүмкіндік береді, тіпті Иеміз шәкірттерге: «Әкенің Өзі сендерді сүйеді, өйткені сендер Мені сүйдіңдер» (Жохан 16:27) деді. Шәкірттер ол кезде Рух болмағандықтан Иеміздің сөздерінің толық батасын бағалай алмағаны сөзсіз; бірақ қазір, ішкі Рух арқылы, біз Әкенің сүйікті нысандары екеніміз және Оның сүйіспеншілігі біз бағыну жолымен жүргенде іс жүзінде жүзеге асатыны қандай тәтті және қымбат ой.
Иеміз Исаның сүйіспеншілігі және бағыну
Бағынумен бірге Иеміз Исаның бізге деген ерекше сүйіспеншілігін де түсінеміз. Иеміз Исаның Өзінікілердің бәріне деген сүйіспеншілігіне күмән жоқ, бірақ біз Оның айқыштағы өліміндегі сүйіспеншілігінің тамаша көрінісінен басқа, біздің жанымызда ешнәрсе бұлдыратуға болмайтын, біздің Ол үшін әлемде болуымызға қатысты сүйіспеншілік көрінісі бар екенін түсінуіміз керек.
Жохан 13-те Иеміз шәкірттердің аяғын жуған кездегі және Аян 1:13-те Оның кеудесі алтын белбеумен буылған кездегі айырмашылыққа қараңыз. Біріншісінде Ол Өзінікілерге деген сүйіспеншілігін білдіреді, Оның алдында тұрған барлық нәрсеге әсер етпейтін сүйіспеншілік, өйткені «Ол оларды соңына дейін сүйді». Екіншісінде Оның сүйіспеншілігі қауымдардың жағдайына байланысты шектелген. Кейде Иеміз біздің бағаланбаған күнәміз үшін бізге деген сүйіспеншілігін шектеуге мәжбүр болады: бізге Оның арашашылығы қажет болады; бірақ тағы да, біз Оның өсиеттерін орындаған кезде Оның сүйіспеншілігі кедергісіз ағып шыға алады.
