Құдайдың аты аталмаған адамы 1 Патшалық 2:30-дағы салтанатты сөздерді бас діни қызметкер Елиге айтты. Себебі, оның ұлдары Хофни мен Пинехас діни қызметкерлік міндеттерінде Құдайды қатты қорлаған еді. Ели олардың көпшілік алдындағы күнәлары туралы білген, бірақ оларды ешқашан тоқтатпаған. Нәтижесінде, халық Құдайдың құқықтарын жек көре бастады және кейін өз қалаулары бойынша патша сұрады. Құдай оларға Саулды берді, ол Құдайдың нұсқауларын қайта-қайта орындамады және бағынбады. Самуил пайғамбар оған Құдай оның патшалық орнын алып, оны басқа біреуге беретінін айтты.
Бұл бізді Құдайдың өз жүрегіне сай патшасы Дәуітке әкеледі. Дәуіт ерекше қасиеттерге ие болып қана қоймай, басқаларды да Иемізді қадірлеу үшін осындай қасиеттерді дамытуға ынталандырды. Дәуіт Құдайдың мектебінде сабақ алған, және Құдай оны басқаларды сол бағытта үйрету және нығайту үшін пайдаланған. Дәл осы жерде Дәуіттің «батырлары» келеді. Олар Дәуітпен бірге соғысқа арналған ерекше қабілеттерді үйрену және дамыту үшін қиын жаттығу мен қалыптасудан өткен. Бұлар «Дәуітпен бірге болған» (2 Пат. 23:8–9) батыр (күшті, қуатты) адамдар еді.
Олардың басшысы Йошеб-Башебеттің есімі «орындықта отыру» дегенді білдіреді және көшбасшылық пен бақылауды көрсетеді. Ол бір рет 800 адамға қарсы соғысып, оларды өлтірді. Таңғажайып! Бізде мұндай қасиеттер жоқ, немесе мұндай физикалық соғыс жоқ; бірақ Иеміз бізді Өзінің әскерінде, рухани соғыста Оған дайын, Оның басшылығымен болғанымызды қалайды, өйткені Ол бәрін басқаратын нағыз «басшылардың басшысы».
