«Осылай дейді Жаратқан Ие: Мен сенің жастық шағыңдағы мейірімділігіңді, үйлену тойыңдағы сүйіспеншілігіңді, Менің артымнан ерген кезіңді еске аламын» (Еремия 2:2). Қазіргі уақытта Иемізге деген сүйіспеншілігіңіз бұрынғыдай емес деген қайғылы сезім бар ма? Онымен қарым-қатынас пен бірлік тек естеліктер ме? Өзін-өзі еркелету күнәсі немесе басқа бір нәрсе еніп, сізді алғашқы сүйіспеншілігіңізді тастап, ұмытуға мәжбүр етті ме? Егер солай болса, сіз артқа шегінгенсіз.
Сіз үшін тек үнемі қайғылы және үмітсіз алыстаудың ащылығы ғана болуы мүмкін деп қорытынды жасамаңыз. Жоқ, жоқ! Ол сіздің жастық шағыңыздағы мейірімділігіңізді еске алады! Ол сол ерте анттарды, сол ерте уәде етілген сүйіспеншілікті еске алады, ол қазір таңғажайып түрде азайған. Ол айтады:
«Қайтыңдар, артқа шегінген балалар; Мен сендердің артқа шегінулеріңді емдеймін» (Еремия 3:22).
Құдай Өзінің артқа шегінген балаларына қандай нәзіктікпен және сүйіспеншілікпен қарайды! Ол олардың күнәсін еске алуды ұнатпайды; керісінше, Ол ұмытылған өткеннен оларда мақтауға тұрарлық кез келген нәрсені қазып алуды жақсы көреді. Мысалы, Ол Лотты «әділ Лот» деп атайды (2 Петір 2:7) және Тиберия теңізі жағасында Петірмен кездескенде (Жохан 21:1), Ол оның бұрынғы сенімсіздігін көтермейді, керісінше оған жаңартылған сүйіспеншілік пен қызметке шақыру береді.
Бізде де солай. Ол біздің жағдайымызда да, біздің мойынсұну уәдемізден кейінгі суықтық, қашықтық және бөтендік кезеңін ұмытуға дайын. Иә, батыл болыңыз! Ойларыңызды сол рақымды кезеңдерге қайтарыңыз, «Оның шамы [сіздің] басыңыздың үстінде жарқырағанда, және Оның жарығымен [сіз] қараңғылық арқылы жүргенде» (Әйүп 29:3).
Құдай, былайша айтқанда, сіз Мені ойларыңыздан шығарған болсаңыз да, Мен сізді Өз ойларымнан шығарған жоқпын — Мен еске аламын… сіздің жастық шағыңыздағы мейірімділігіңізді.
