Сонда мен: «Қасірет менің басыма! Мен құрыдым, өйткені мен таза емес еріндегі адаммын және таза емес еріндегі халықтың арасында өмір сүремін, әрі менің көздерім Патшаны, Әскерлердің Иесін көрді», – дедім. (Ишая 6:5)
Құдайға деген жоғары көзқарас күнәға деген айқын көзқарасты және өзіңе деген шынайы көзқарасты тудырады. Құдайға деген төмен көзқарас күнәға деген алаңдаушылықты азайтып, өзіңе деген көзқарасты арттырады. Ишая өзінің жеке қасиеттілігіне қанағаттанған болуы мүмкін, бірақ ол Иемізді Өзінің айтып жеткізгісіз даңқында көргенге дейін. Ишаяның қасиетті Құдаймен кездесуі оны бірден және қатты өзінің таза еместігін және айналасындағылардың күнәкарлығын сезіндірді. Құдайға ғибадат етіп, өзгеріссіз қалу мүмкін емес. Біздің шынымен ғибадат еткеніміздің ең жақсы көрсеткіші – өзгерген жүрек.
Біз күнәкар әлемге соншалықты бейімделгенбіз бе, сондықтан қасиетсіз өмірмен қанағаттанамыз ба? Біз Құдайдың стандартынан соншалықты төмен түскенбіз бе, сондықтан біреу Құдай қалағандай өмір сүргенде, біз ол адамды «өте рухани» деп санаймыз ба? Егер біз өзіміздің жеке қасиеттілігімізді айналамыздағылармен ғана салыстырсақ, біз қасиетті өмір сүріп жатырмыз деп алдануымыз мүмкін. Бірақ қасиетті Құдаймен кездескенде, біздің жалғыз жауабымыз: «Қасірет менің басыма!» болуы мүмкін.
Айналаңыздағылар сіз бен әлемнің қалған бөлігі арасындағы айқын айырмашылықты танығанша Исаға сенбейді. Құдай сізді Өзі қасиетті болғандай қасиеттегісі келеді. Құдай сізбен жұмыс істегенде, сіздің өміріңізде әлем жасай алатын нәрседен мүлдем өзгеше тазалықтың радикалды дәрежесі болады. Әлем, соның ішінде сізге ең жақын адамдар да, сіздің қасиетті өміріңіз арқылы қасиетті Құдайға қызмет ететініңізге сенімді болады.
Х.Б.Р.Б.
