ҚҰДАЙДЫҢ жұмысы бұл дүниеде жасалып жатыр және оған қатысып жатқандардың бәрі туралы; олар не істеп жатқаны; оны қалай істеп жатқаны; және олардың еңбегінің артында қандай ниет жатқаны туралы аспанда жазба жүргізілуде. Бұл бір мезгілде салмақты және жігерлендіретін ой. Ежелгі заманда Құдайдың көзі Өз қызметшілерін бақылап, олардың Оның жұмысын қалай істегенін байқады, және Ол бізге осының бәрі туралы Өз есебін берді.
Нехемия 3:5-те біз Текойлықтардың қабырғаны жөндегенін, бірақ оны жартылай ынтамен істегенін білеміз:
«Олардың ақсүйектері Құдайдың жұмысына мойынсұнбады.» (Нехемия 3:5)
Бұлар басшылар еді, егер басшылар салқынқанды болса, халық та сондай болар еді, және осы күнге дейін олардың ұяттары Құдай Сөзінде жазылып тұр.
Халохештің ұлы Шаллум басқаша адам еді; оның жұмысқа деген ынтасы соншалық, ол қыздарын шабыттандырды және олар оған қабырға салуға көмектесті; және ол қарапайым адам емес еді, өйткені бізге оның Иерусалимнің жартысының билеушісі болғаны айтылады. Оның қыздары әкесінің осындай құрметті орындағы адам болғандықтан, олардың міндеті үйдің қадір-қасиетін сақтау және қолдарын еңбекпен былғамау деп дауласуы мүмкін еді; бірақ жоқ, олардың амбициясы Иеміздің жұмысына қатысу болды, және олар қатысты, және олардың үйінің қадір-қасиеті зардап шеккен жоқ, өйткені Шаллумның — «ол және оның қыздары» (12-аят) салғаны жазылған.
Заббайдың ұлы Барухтың еңбек еткен жолы ерекше атап өтілді, өйткені біз оның қабырғаның өзіне тиесілі бөлігін ынтамен жөндегенін оқимыз. Ол Текой ақсүйектеріне қандай қарама-қайшылық болды!
Халықтың жұмыс істеуге ниеті болды, бізге айтылғандай (4-тарау:6), және олар күн шыққаннан жұлдыздар пайда болғанға дейін еңбек етті (21-аят). Олардың жүректері осы жұмыста болды; олардың өз ыңғайлылығы немесе уақыты олар үшін өте маңызды емес еді, «Құдайдың жұмысы» олардың бірінші кезектегі ойы болды. Олар делдал арқылы да еңбек еткен жоқ; жалқаулар болған жоқ; әр адамның өз жұмысы болды және оны істеді және одан да көп. Ал айлакер жауға қарсы қарауға және күресуге тура келгендер әлі де «жүк көтерді» және «әркім өз қолдарымен жұмыс істеді» (17-аят).
Өз үйлерінің қарсысында салғандар болды (28-аят); дана адамдар жақын жердегіні істеп, оны ынтамен істеп, басқаларға қалай және қайда салу керектігін айтып, энергиясы мен уақытын босқа өткізбеді. Және бір адам құрметті атауға ие болды, оның қарсысында салатын үйі болмаған сияқты; оның ешқандай мүлкі болмады, тек бір бөлмесі болды, өйткені Мешуллам өз бөлмесінің қарсысында салды. Бірақ ол тұрған және Құдайымен қарым-қатынас жасаған бөлме қаланың бір бөлігі болды және оның кез келген басқа бөлігі сияқты зұлымдықтан қорғау қабырғасын қажет етті, сондықтан ол салды, және қалада кедей жалдамалы тұрғын болса да, оның есімі Құдайдың жұмысын істегендердің қатарына енгізілді.
Және Құдайдан қорқу оларды сараңдықтан және пайдақорлықтан сақтады. Қабырға жұмысы — Құдайдың жұмысы — олар үшін өз байлығынан да маңызды болды (5-тарау:15,16).
Осылайша олар жұмысты аяқтады, бірақ өз күштерімен емес, аспан Құдайы оларды гүлдендірді (2-тарау:20); олардың сенімі Оған болды және Ол оларды тастаған жоқ. Бүгінгі күні де Мәсіхтің сүйіспеншілігімен Оның жұмысын қолға алған ешкімді тастамайды; бірақ оны Оның қорқынышымен істейік, өйткені біздің істегеніміздің бәрі, оны қалай және не үшін істегеніміз туралы жоғарыда жазба жүргізілуде, өйткені
«әр адамның ісі айқындалады; өйткені күн оны көрсетеді . . . оның қандай екенін» (1 Қорынттықтарға 3:13).
