Екіжүзділікті қалай азайтуға болады
«Сотталмас үшін, соттамаңдар. Өйткені сендер қандай үкіммен соттасаңдар, сол үкіммен сотталасыңдар. Неге сен бауырыңның көзіндегі шөпті көресің де, өзіңнің көзіңдегі бөренені ескермейсің? ... Екіжүзді! Алдымен өзіңнің көзіңнен бөренені алып таста, сонда бауырыңның көзіндегі шөпті алып тастау үшін анық көресің.» — Матай 7:1-5 NKJV
Көптеген христиандар Матай 7:1-ді оқып, бір-бірімізді соттамауымыз керек деген қорытындыға келеді. Бірақ бұл олай емес, өйткені 1 Қорынттықтар 5:12-13 бізге басқа христиандар арасынан күнәні тапқан кезде оны соттауды айтады: «Іштегілерді соттамайсыңдар ма? ... Сондықтан, сол зұлым адамды өздеріңнен алыстатыңдар» (1 Қорынттықтар 5:12-13).
Жоғарыдағы аяттар біз соттамауымыз керек деп айтпайды; олар біз соттаған кезде, басқаларды соттау үшін қолданатын стандартқа бағынатынымызды ескертеді. Иеміз өзін-өзі тексеруді қалайды. Оның нақты алаңдаушылығы соттаумен емес, екіжүзділікпен – өзіміздің бөренемізді елемей, басқаның шөбін соттаумен. Ол адалдықты қалайды. Ол өтірікті жек көреді, ал екіжүзділік – өтіріктің бір түрі (Нақыл сөздер 6:16-17; 1 Тімотеге 4:2). Егер біз өзімізді соттасақ, жүрегіміз нәзік, көзқарасымыз мейірімді және тәсіліміз жұмсақ болады, өйткені біз өзін-өзі соттаудың ауырсынуын жақсы білетін боламыз.
Римдіктерге 14:13 бізге пайдалы бастапқы нүкте береді: «Енді бір-бірімізді соттамайық, керісінше, бауырымыздың жолына сүріндіретін немесе құлататын кедергі қоймауды шешейік.» Біз өзімізді соттаудан бастауымыз керек, содан кейін басқалардың құлап қалмауы үшін барлық мүмкіндікті жасауымыз керек. Бірақ біреу құлаған кезде біздің жауабымыз қандай болуы керек? «Егер адам қандай да бір күнәға батса, рухани адамдар оны жұмсақтық рухымен қалпына келтіріңдер, өзіңді де азғырылып қалмау үшін ескеріңдер» (Ғалаттықтарға 6:1). Иеміз бізден осыны қалайды.
