Джим Эллиот миссия алаңына баратынын айтқаннан кейін ата-анасына келесі сөздерді жазды. Ол 1956 жылы 8 қаңтарда Эквадорда шейіт болды.
«Менің Оңтүстік Америкаға баратынымды естігенде қайғырғаныңызға таң қалмаймын. Бұл Иеміз Исаның бізге ескерткенінен басқа ештеңе емес, Ол шәкірттеріне патшалыққа және Оның соңынан еруге соншалықты ғашық болуы керек екенін айтқанда, басқа барлық адалдықтар жоқ сияқты болуы керек. Және Ол ешқашан отбасылық байланысты ерекшелемеді. Шын мәнінде, біз ең жақын деп санайтын сүйіспеншіліктер, Ол бізге Оның ісін қолдауға деген тілектерімізбен салыстырғанда жеккөрінішті болуы керек деді. Сондықтан, ұлдарыңыз сізді тастап кеткендей көрінсе, қайғырмаңыз, керісінше, Құдайдың еркі қуана орындалғанын көріп қуаныңыз. Забуршы балаларды қалай сипаттағанын есіңізде ме? Ол оларды Иемізден мұра деп айтты, және садақ қорабы толы болған әрбір адам бақытты болуы керек деді. Ал садақ қорабы немен толы болады, жебелермен емес пе? Ал жебелер не үшін, ату үшін емес пе? Сондықтан, дұғаның күшті қолдарымен садақ жібін тартып, жебелерді ұшырыңыз - барлығын, жаудың әскерлеріне тікелей.
«Ұлдарыңды даңқты хабарды жеткізуге бер, Оларды жолға шығару үшін байлығыңды бер, Жеңісті дұғада жаныңды төк, Және сен жұмсағанның бәрін Иса қайтарады». Дж.Эл.
