«Ехоба мейірімді беруші» деген мағынаны білдіретін Жохан Інжілі өзінің ұлы даңқымен ерекшеленеді. Мұнда Иеміз Исаның Жаратушының Өзі, Әкеден жіберілген мәңгілік, жалғыз туылған, бірегей Құдай Ұлы ретінде даңқын толық ашу үшін көрінеді. Бұл билік, қызмет немесе рақымнан әлдеқайда көп, бұл мәңгілік Құдайдың нұры мен сүйіспеншілігі. Ол, Құдайлық Тұлға, мұнда біздің табынатын нысанымыз болып табылады.
Сондықтан бұл Інжіл басқа үшеуі сияқты синоптикалық емес (яғни, Иеміздің жердегі өмірі мен істеріне жалпы шолу жасамайды), керісінше Оның тұлғасына және Оның сөздеріне ерекше назар аударады, тіпті Оның жаулары да куәлік еткендей: «Ешкім бұл Адам сияқты сөйлеген емес!» (7:46). Мұнда жазылған кереметтер мен мысалдар да Оның жеке құдайлық даңқына айқын куәлік етеді. Дәл осы жерде біз Оның аузынан шыққан мына сөздерді табамыз: «Ыбырайым болмай тұрып, Мен бармын» (8:58). Жохан Інжіліндегі жеті «Мен бармын» деген сөздер жақсы белгілі. Олар Оның құдайлығы туралы айтады (Мыс. 3:14 қараңыз).
Оның айқышқа керілуі туралы жазбаның сабырлы, асыл қадір-қасиеті де біздің назарымызды аударады, өйткені мұнда Оның қызметінің өртелетін құрбандық сипаты көрінеді (Леуіліктер 1), жану Құдайға тәтті иіс ретінде көтерілетін барлық нәрсе туралы айтады. Өртелетін құрбандық негізінен Құдайдың даңқы үшін жасалған құрбандық болды. Кітаптың тәтті қарапайымдылығы оған ең ақылсыз адамдар үшін де тамаша тартымды күш береді; дегенмен оның мағынасының жасырын тереңдіктері ең терең ғалымдардың да шынайы таңданысын оятты.
