Ескі Өсиетте Жүсіптің сүйектері туралы үш рет айтылады: Жаратылыс 50:25, Мысырдан шығу 13:19 және Ешуа 24:32. Жаңа Өсиетке келсек, Еврейлерге 11:22-де Жүсіптің сүйектері туралы соңғы рет айтылады.
Өлер алдында Жүсіп Исраил балаларынан өз сүйектерін Мысырдан Қанахан жеріне алып шығуға уәде беруін сұрады. Жүсіп – Еврейлерге 11-де берілген Құдайдың түсіндірмесінде айтылғандай, сенімнің үлгісі. Ол аталарға берілген Құдайдың оларды Мысырдан міндетті түрде құтқарып, уәде етілген жерді беретіні туралы уәдесіне сенді. Оның өтініші бізге Жүсіптің тақуа және адал мінезін де көрсетеді. Мысырдағы екінші ең ықпалды адам болса да, оның жүрегі Мысырда емес еді. Оның барлық салтанаты мен даңқы оның тірілуге деген үмітімен салыстырғанда ештеңе емес еді. Ол «көрінетін нәрселерге емес, көрінбейтін нәрселерге қарады. Өйткені көрінетін нәрселер уақытша, ал көрінбейтін нәрселер мәңгілік» (2 Қор. 4:18). Жүсіптің сенімі біз үшін үлгі!
Еврейлерге 11 кейде «сенім залы» деп аталады және Құдай үшін әрекет еткен, көбінесе біз түсінуге мүмкіндік алғаннан әлдеқайда аз жарықпен әрекет еткен сенім алыптарының тамаша тізімін ұсынады. Бұл сенім қаһармандарының кейбіреулері әлсіздікпен, тіпті ауыр сәтсіздікпен өмір сүрді. Бірақ Жүсіпте басқаша болды; ол кінә табу қиын адам еді. Алайда, күнәсіз Біреу бар: «Иса – сенімнің басшысы және кемелдендірушісі» (Евр. 12:2 jnd). Ол бәрінен де ұлы үлгі! Оған «берік қарап» тұрайық.
