«Сыртқы көрініске қарап соттамаңдар, бірақ әділ соттаңдар» (Жохан 7:24). Құлаған адамзаттың ең тереңде жатқан әлсіздіктерінің бірі – сыртқы көрініске қарап соттауға деген тұрақты бейімділік. Біз адамды оның сыртқы келбетіне қарап соттаймыз. Біз ескі көлікті оның корпусына қарап соттаймыз. Біз кітапты мұқабасына қарап соттаймыз. Қанша рет көңіліміз қалса да, «жылтырағанның бәрі алтын емес» екенін үйренуден бас тартамыз.
Доктор Джеймс Добсон өзінің «Жасыр немесе ізде» кітабында физикалық сұлулық біздің мәдениетіміздегі ең жоғары бағаланатын жеке қасиет екенін айтады. Біз оны «адам құндылығының алтын монетасы» деп атаған. Осылайша, әдемі баланы ересектер қарапайым балаға қарағанда көбірек жақсы көреді. Мұғалімдер тартымды балаларға жақсы баға қоюға бейім. Әдемі балалар басқаларға қарағанда аз жазаланады. Қарапайым балалар теріс қылықтары үшін көбірек кінәланады.
Самуил ұзын бойлы, сымбатты Елиабты патша етіп таңдаған болар еді (1 Самуил 16:7), бірақ Иеміз оны түзетті: «Оның келбетіне немесе бойының биіктігіне қарама; өйткені Мен оны қабылдамадым: өйткені Иеміз адам көргендей көрмейді; өйткені адам сыртқы көрініске қарайды, бірақ Иеміз жүрекке қарайды».
Тарихтағы ең үлкен қате сот Иеміз Иса біздің планетамызға келгенде болды. Сыртқы келбетіне қатысты Ол тартымды болмаған сияқты. Оның пішіні де, сұлулығы да болмады, және адамдар Оны көргенде, олар қалайтын ешқандай сұлулық болмады (Ишая 53:2). Олар өмір сүрген жалғыз шынайы әдемі Адамда ешқандай сұлулық көре алмады!
Дегенмен, Ол ешқашан сыртқы келбетке қарап соттаудың осы қорқынышты тұзағына түскен жоқ, өйткені Ол келмей тұрып, Ол туралы пайғамбарлық айтылған: «Ол көзімен көргеніне қарап соттамайды, құлағымен естігеніне қарап айыптамайды» (Ишая 11:3).
Ол үшін бет емес, мінез маңызды болды. Мұқаба емес, мазмұны. Физикалық емес, рухани.
