Мейірімділікті үйрену
Неліктен Иеміз ауру және мұқтаж адамдарға мейірімділік танытуы керек? Олар күнәкарлар емес пе еді? Олар Құдайға қарсы бүлікшіл өмір сүру арқылы өздеріне көптеген проблемаларды тудырған жоқ па еді? Олар Оның мейірімділігінен гөрі, Оның айыптауына лайық емес пе еді?
Қымбат Құтқарушы! Ол адасқандарды іздеуге және құтқаруға келді. Ол күнәкарларды қабылдап, олармен бірге тамақтануды ұнатты. Ол күнә мен қайғыдағы ерлерге, әйелдерге және балаларға қол созып, олар Оның тамаша рақымына жауап бергенде, оларды одан шығарды. Ол алапеспен ластанбай, алапесті ұстап, емдей алды. Ол адамдарды механикалық түрде емес, оларға деген терең сезіммен емдеді.
Ол шәкірттеріне де мейірімді болуды жұмсақ үйретті. Жоғарыда келтірілген Матай 14:14-те, Иеміз ауруларды емдеп жатқанда, шәкірттер көпшіліктен қалай құтылу керектігін ойластырып жатты. Иеміз бес мың адамды тамақтандыру үшін бес нан мен екі балықты көбейтіп жатқанда, шәкірттер көпшілікті жіберу үшін себептерді көбейтіп жатты. Ал біз оларға қаншалықты ұқсаспыз!
Сондықтан Ол жай ғана: «Олардың кетуінің қажеті жоқ. Сендер оларға тамақ беріңдер», – деді. Содан кейін, оларды үйрету құралы ретінде, Ол өз шәкірттерін пайдаланып, Өзі берген тамақты көпшілікке берді. Олар Оның мейірімділік туралы үйреткенін үйренді ме? Біз қызметтің осы маңызды аспектісін үйреніп жатырмыз ба?
