Мәсіхтің Құдай балалары арасында лайықты орны жоқ екенін барған сайын көбірек сезінемін. Мәсіхтен басқа нәрсе олардың нысаны – доктрина, догма, партия, конфессия немесе олардың тәжірибесі. Өте аз адамдар «беттерін жерге тигізіп», содан кейін Исадан басқа ештеңе көрмеген сияқты.
«Мәсіх – бәрі» (Қолостықтарға 3:11), бірақ біз Оны шынымен осылай етеміз бе? Біз Оған сену арқылы құтқарылғанымызды білеміз (Елшілердің істері 16:31), бірақ біздің айқайымыз: Оны тануға ұмтылуымыз керек (Филиппіліктерге 3:10). Өзімшілдігімізде біз бата үшін жылап, жалынамыз, ал бізге Бата берушінің Өзі қажет. Әкемен бірге Оның Ұлынан алатын қуанышын татайық. Мәсіх доктринадан немесе тәжірибеден шексіз жоғары!
Осы жерде айтайын: Рух бізді ешқашан Өзінің біздегі жұмысымен айналыстырмайды.
Егер біз осылай айналыссақ, бұл тәжірибе Рухтан емес! Шынында да, Мәсіхтің жұмысының өзі, қаншалықты баталы болса да, менің жүрегімнің нысаны бола алмайды, тек Оның Тұлғасы ғана. Және Оның Тұлғасы біздің жүрегімізді қалай қанағаттандыра алады!
Әке біздің назарымызды Оған аударады (Матай 17:5) және Киелі Рух бізді Онымен айналыстырады (Елшілердің істері 7:55-56). Оны нысан етпейтін кез келген нәрсе жалған және шынайы емес. Ол айқышта емес, қабірде емес, бірақ Ол тақта отыр. Және біз үшін өлген Ол біздің Қорғаушымыз ретінде өмір сүреді және Өзінің Шіркеуі үшін Күйеу ретінде келеді.
Бізбен бірге болсын, Мәсіх, Мәсіх, Мәсіх – әрбір сүйіспеншілік, әрбір тілек, әрбір ой және әрбір мақсат Оған шоғырланған. Ф.К.Б.
