«Осының бәрінде бізді сүйген Ол арқылы жеңімпаздардан да артықпыз.» (Римдіктерге 8:37)
Бұл жеңістен де артық. Бұл жеңіс соншалықты толық, біз жеңіліс пен жойылудан құтылып қана қоймай, сонымен қатар жауларымызды жойып, соншалықты бай және құнды олжаға ие болдық, тіпті шайқас үшін Құдайға шүкіршілік ете аламыз. Қалай біз «жеңімпаздардан да артық» бола аламыз? Біз қақтығыстан сенімімізді айтарлықтай нығайтатын және рухани мінезімізді қалыптастыратын рухани тәртіпті ала аламыз. Рухани өмірімізде бізді қалыптастыру және негіздеу үшін азғыру қажет. Бұл тау беткейіндегі қуатты балқарағайлардың тамырларын топыраққа тереңірек батыруына себеп болатын қатты желдер сияқты. Біздің рухани қақтығыстарымыз ең тамаша баталарымыздың бірі болып табылады, және Қарсылас бізді өзінің түпкілікті жеңілісі үшін дайындауға қолданылады.
Кіші Азияның ежелгі фригиялықтарында әр жолы жауды жеңгенде, олар құрбандарының физикалық күшін сіңіріп, өз күштері мен батылдықтарын арттырады деген аңыз болған. Шындығында, азғыруды жеңіспен қарсы алу біздің рухани күшіміз бен қаруымызды екі есе арттырады. Сондықтан біздің жауымызды жеңіп қана қоймай, оны тұтқынға алып, өз қатарымызда соғысуға мәжбүр етуге болады.
Ишая пайғамбар «філістірлердің иығына ұшады» (Ишая 11:14 KJV) деп айтады. Бұл філістірлер олардың өлімші жаулары болған, бірақ бұл үзінді олардың філістірлерді жеңіп қана қоймай, олардың арқасына мініп, одан әрі жеңістерге жетуге қабілетті болатынын көрсетеді. Шебер теңізші қарсы желді өзін алға жылжыту үшін қолдана алатыны сияқты, оның итермелеуші күшін пайдаланып, зигзагты жолмен жүру арқылы, біздің рухани өмірімізде, Құдайдың жеңімпаз рақымы арқылы, ең қолайсыз және жағымсыз болып көрінетін нәрселерді толығымен өзгертуге болады. Сонда біз үнемі: «Маған болған нәрсе шын мәнінде Інжілдің таралуына қызмет етті» (Філіпіліктерге 1:12) деп айта аламыз.
«Бірақ бізді Мәсіх арқылы әрдайым салтанатты шеруде жетелейтін және біз арқылы Оны танудың хош иісін барлық жерге тарататын Құдайға шүкіршілік!» (2 Қорынттықтарға 2:14)
