Біз Иса Мәсіхтің төрт ағасы — Жүсіп пен Мәриямның ұлдары туралы оқимыз, бірақ біз есімдердің екеуін ғана танимыз. Көптеген адамдар өз есімдеріндегі хаттарды жазу үшін Құдай пайдаланған Жақып пен Жүдасты жоғарыда аталған аяттарда аталған екі ағасы деп санайды. Басқаларына не болғанын білмейміз. Бұл біз үшін сабақ. Біз бұдан біздің отбасылық мұрамыз немесе отбасылық артықшылықтарымыз Жаратқан Иемен қарым-қатынасымызға құқық бермейтінін немесе біліктілік бермейтінін білеміз. Жақып пен Жүдас өздерін тек Құдайдың және Иса Мәсіхтің құлдары деп санады, және олар өз есімдеріндегі хаттарда өздерін осылай таныстырады.
Біз өзіміз емес, Құдай әрқайсымызға қажетті және ең жақсы деп білгенін бергенін есте ұстауымыз керек. Және біздің қазіргідей болуымыз тек Құдайдың рақымына байланысты екенін мойындағанымыз жақсы. Ол Өзінің істерін біздің қолымызға тапсырды. Бізге мақтануға немесе шағымдануға орын жоқ, тек адал жұмыс істеп, Оған қызмет ету керек, біз бәрін бізді нығайтатын Мәсіх арқылы ғана істей алатынымызды біліп, бір күні Мәсіхтің сот тағының алдына келіп, өзіміз туралы Құдайға есеп беретінімізді, денеде істеген істерімізге сәйкес нәрселерді алатынымызды есте ұстауымыз керек.
Колостықтарға айтылған сөздерді үнемі еске түсірейік: «Не істесеңдер де, сөзбен немесе іспен, бәрін Иса Мәсіхтің атынан істеңдер, Ол арқылы Әке Құдайға алғыс айтыңдар» (3:17).
