Тақуалық пен қасиеттіліктің құдайлық қасиеттері біз Мәсіхке қызмет етіп, Онымен бірге жүргенде басқаларға көрінуі керек. Онымен бірге жүру дегеніміз – қызметте Онымен бірлік немесе ұқсастықты білдіру. Біздің Иеміз: «Кім Маған қызмет етсе, сол Менімен бірге жүруі керек» (Жохан 12:26 NIV) деді. Біз біреуді таңырқағанда, сол адамға ұқсағымыз келеді. Сондықтан Пауыл өз ізбасарларына: «Мен Мәсіхтің үлгісін ұстанғанымдай, сендер де менің үлгімді ұстаңдар» (1 Қорынттықтарға 11:1) деп кеңес береді. Біз Иеміз Иса Мәсіхке Онымен бірге жүру арқылы, Оған еліктеу арқылы, тақуалық пен қасиеттілікте Оған ұқсас болу арқылы қызмет етіп, табынатынымызды түсінгеніміз дұрыс.
Егер біз мұны істейтін болсақ, қасиеттілік пен тақуалықтың не екенін білу қажет болар еді. Қасиеттілік (хагиасмос грек тілінде) Құдайға бөлінуді, сондай-ақ осылай бөлінудің нәтижесіндегі күйді білдіреді. Тақуалық (еусебия) — Құдайға ұнамды істерді істеу. Бұл тым қарапайымдау болса да, біз қасиеттілік біздің болуымызға, немесе мінезімізге, ал тақуалық біздің істеуімізге, немесе мінез-құлқымызға қатысты деп айта аламыз.
Бірақ біз бүкіл шындықты бұрмалаймыз егер біз қасиеттілікті тек болу деп, істеу емес деп баса айтсақ. Мұндай тәсіл «ережелерді (ол) даналықтың көрінісіне ие ... бірақ олардың ешқандай құндылығы жоқ» (Қолостықтарға 2:23) береді. Шынайы қасиеттілік біз «дене мен рухты ластайтын барлық нәрседен өзімізді тазартқанда ... Құдайға деген құрметтен» (2 Қорынттықтарға 7:1) пайда болады.
Тимофейге былай делінді: «Өзіңді тақуа болуға үйрет» (1 Тимофейге 4:7). Егер біз «тақуалық» сөзі «Құдайға ұқсастықтан» шыққан болуы мүмкін екенін мойындасақ, оның мағынасына біраз түсінік аламыз. Құдайға ұқсас болу үшін жаттығу қажет: «Жетілген (сенушілер) ... тұрақты қолдану арқылы жақсылық пен жамандықты ажыратуға үйренген» (Еврейлерге 5:14). Мұны істеу үшін білім қажет, және «тақуалыққа әкелетін шындықты білу» (Титке 1:1) бар.
Егер біз тақуалықпен әрекет етуге ерікті болмасақ, бізді тәртіп арқылы үйретуге тура келуі мүмкін: «Құдай бізді біздің игілігіміз үшін тәрбиелейді, сонда біз Оның қасиеттілігіне қатыса аламыз» (Еврейлерге 12:10). Тақуалық сыртқы моральдық, этикалық және діни болудан әлдеқайда көп, өйткені бұл «тақуалықтың формасына ие болу, бірақ оның күшін жоққа шығару» (2 Тимофейге 3:5) болар еді. Мұндай өмір салтын ұстанатын адамдар «әрқашан үйреніп, ешқашан шындықты мойындай алмайды» (2 Тимофейге 3:7). Адамдар «пиетизм» деп атайтын мұндай үлгіге түсу оңай – тақуалықтың әсері. Біз одан сақ болуға ескертілгенбіз!
Біз қасиеттілік пен тақуалықты да көреміз Еврейлерге 13:15-16-дағы ғибадатта. Қасиеттілік бізді «Құдайға үнемі мадақ құрбандығын – ерніміздің жемісін ұсынуға» жетелейді. Бірақ егер біз сол жерде тоқтасақ, біз Исраилдің күнәсін жасаймыз; олар Құдайды еріндерімен құрметтеді, бірақ жүректері Одан алыс болды (Матай 15:8; Ишая 29:13). Егер жүрегіміз Оған жақын болса, біз әрі қарай «жақсылық жасауды және басқалармен бөлісуді ұмытпаймыз, өйткені мұндай құрбандықтармен Құдай риза болады» (Еврейлерге 13:16).
Өміріміз Мәсіхтің ізбасарлары болудан туындайтын тақуалық пен қасиеттілікті көрсетуі үшін дұға етейік.
Ғибадат пен қызмет кездесетін жер
Сондықтан Иса арқылы Құдайға үнемі мадақ құрбандығын – Оның есімін мойындайтын еріндердің жемісін ұсынайық. Және жақсылық жасауды және басқалармен бөлісуді ұмытпаңдар, өйткені мұндай құрбандықтармен Құдай риза болады. Еврейлерге 13:15-16
