«Бастапқыда Құдай—» (Жаратылыс 1:1)Егер біз Жаратылыс 1:1-дің алғашқы төрт сөзін қалған бөлігінен бөлсек, олар бүкіл өмір үшін ұран сияқты болады. Олар: «Құдай бірінші» дейді.
Біз бұл ұранды бірінші өсиеттен табамыз: «Менен басқа құдайларың болмасын». Ешкім және ештеңе шынайы және тірі Құдайдың орнын баспауы керек.
Біз оны Илия мен жесір әйел туралы әңгімеден табамыз, оның ұлы мен өзі үшін бір ғана нан пісіруге жететін ұн мен майы қалған еді (1 Патшалықтар 17:12). Таңқаларлығы, Илия: «Маған алдымен кішкене нан пісір» деді. Бұл өрескел өзімшілдік сияқты естілсе де, олай емес еді. Илия Құдайдың өкілі болды. Ол: «Тек Құдайды бірінші орынға қой, сонда сенің өмірлік қажеттіліктерің ешқашан таусылмайды» деді.
Иеміз Иса ғасырлар өткен соң Тауда дәл осыны үйретті:
«Алдымен Құдайдың Патшалығын және Оның әділдігін іздеңдер, сонда бұл нәрселердің бәрі сендерге қосылады» (Матай 6:33).
Өмірдің басты басымдығы – Құдайдың Патшалығы және Оның әділдігі.
Тағы да Құтқарушы Лұқа 14:26-да Өзінің басым талабын растады:
«Егер кімде-кім Маған келіп, әкесін, анасын, әйелін, балаларын, бауырларын және әпкелерін, тіпті өз өмірін де жек көрмесе, ол Менің шәкіртім бола алмайды.»
Мәсіх бірінші орында болуы керек.
Бірақ біз Құдайды қалай бірінші орынға қоямыз? Біздің отбасымызға қамқорлық жасауымыз керек. Біздің зайырлы жұмысымызды ойлауымыз керек. Біздің уақытымыз бен ресурстарымызды талап ететін көптеген міндеттеріміз бар. Біз Құдайды басқа барлық махаббаттармен салыстырғанда жек көру болып табылатын махаббатпен сүю арқылы бірінші орынға қоямыз. Барлық материалдық нәрселерді Одан берілген сенім ретінде пайдалану арқылы, тек Оның Патшалығымен байланысты пайдаланылуы мүмкін нәрселерді ұстап қалу арқылы. Мәңгілік салдары бар мәселелерге басымдық беру арқылы, тіпті жақсы нәрселер де кейде ең жақсының жаулары екенін есте сақтау арқылы.
Адамның ең жақсы мүдделері Құдаймен дұрыс қарым-қатынаста болады. Дұрыс қарым-қатынас – Құдайға бірінші орын берілген кезде. Адам Құдайды бірінші орынға қойғанда да, оның кейбір проблемалары болады, бірақ ол өмірде қанағат табады. Бірақ ол Құдайды екінші орынға қойғанда, оның проблемалардан басқа ештеңесі болмайды – және қайғылы өмір сүреді.
