Інжілде біз жиі үштік комбинацияларды табамыз. Жоғарыдағы аят осы құбылыстың әдемі мысалы. Біз не істесек те, не айтсақ та, Құдайдың еркімен және Онымен қарым-қатынасымызбен үйлесімді болуы керек. «Мәсіх Исада» деген сөз Елуінші күн мейрамынан бастап, көтерілуге дейінгі барлық сенушілерге қатысты. Бұл қарым-қатынас үлкен артықшылықтарды білдіреді, өйткені Құдай бізді Адамнан Мәсіхке – жоғалған адамдардан «Мәсіх Исадағы» жаңа қарым-қатынасқа ауыстырды. Құдай бізді қазір Өзінің Майланған Ұлында, Құдайдың сүйіспеншілігінің Ұлында көреді. Құдай бізге қарағанда, Ол Мәсіхті көреді, өйткені біз «Сүйіктіде қабылданғанбыз» (Ефес. 1:6). Қуанайық және Оған шүкіршілік етейік!
Қуанышты жалғастыру үшін бізге үздіксіз дұға қажет. Мұны біз Иеміз Иса Мәсіхтен үйренеміз, Ол әсіресе Лұқа Інжілінде жазылғандай, тұрақты дұғамен ерекшеленді. Қайғы мен қиындық әлемінде біз «даңқ пен құрметпен тәж киген» Исаға қарап қуанамыз (Евр. 2:9). Біз Одан, дұғашыл Адамнан, әрқашан Құдайға сенуді, Құдайдың еркін орындауға ынталануды үйрене аламыз. Бүлік әлемінде өмір сүрсек те, біз адал және дұғаларымызға жауап беретін Құдайымызға сене аламыз. Бұл шүкіршілік етудің қосымша себебі, оны сенбейтіндер істемейді (Рим. 1:21).
Бүкіл әлемдік топан судан кейін, Нұх өзін және өз үйін – барлығы сегіз адамды – құтқарған Құдайды құрметтеу үшін құрбандық орнын салды. Ол оларды жаңа және тазартылған әлемге әкелді. Кемеден шыққанда, Нұх өз отбасын шүкіршілік етуге бастады (Жар. 8:20–21). Біз күн сайын Құдайымыз бен Әкемізге шүкіршілік етеміз бе? Бізде Оған шүкіршілік ету және мадақтау үшін «отбасылық құрбандық орны» бар ма? Қажеттіліктерімізді Оған дұғамен жеткізейік, Оған шүкіршілік етейік, және Құдайымыз бен Әкемізді мадақтайық.
