«Әрқашан Иемізге қуаныңдар. Мен тағы да айтамын: қуаныңдар!» (Філіпіліктерге 4:4) «Иемізге қуану» жақсы нәрсе. Мүмкін сіз оны сынап көрген шығарсыз, бірақ алғашында сәтсіздікке ұшыраған сияқтысыз. Екінші рет ойланбаңыз, алға ұмтылыңыз. Тіпті ешқандай қуаныш сезінбесеңіз де, қадамыңызда серпіліс болмаса да, өміріңізде ешқандай жұбаныш немесе жігерлендіру болмаса да, қуануды жалғастырыңыз және «оны таза қуаныш деп санаңыз» (Жақып 1:2). «Көптеген сынақтарға тап болған кезде» (Жақып 1:2), оны қуаныш деп санаңыз, оған қуаныңыз, сонда Құдай сіздің сеніміңізді марапаттайды.
Сіздің аспандағы Әкеңіз сізге Өзінің жеңісі мен қуанышының туын шайқастың ең алдыңғы шебіне апаруға рұқсат береді деп сенесіз бе, тек содан кейін жайбарақат шегініп, сіздің тұтқынға түскеніңізді немесе жаудың соққысына ұшырағаныңызды көру үшін бе? ЕШҚАШАН! Оның Киелі Рухы сізді батыл ілгерілеуіңізде қолдап, жүрегіңізді қуаныш пен мадаққа толтырады. Сіз жүрегіңіздің ішіндегі толықтықтан шаттанып, сергігенін табасыз.
Ием, маған Сенде қуануды үйрет — «әрқашан қуанышты болуды» (1 Салоникалықтарға 5:16).
Көңіл-күйіміз болмаса да ән айтайық, өйткені осылайша біз ауыр аяқтарға қанат береміз және шаршауды күшке айналдырамыз. «Түн ортасында Пауыл мен Силас Құдайға дұға етіп, ән айтып жатты, ал басқа тұтқындар оларды тыңдап отырды.» (Елшілердің істері 16:25)
