Қырық күн, қырық түн шөл далада шайтанмен бірге қамалып, сол кезеңде қатыгез шабуылдың барлық түріне ұшырады, ақыры, оның садақ қорабын тауысып, жеңілген шайтан біраз уақытқа шайқастан шегінді. Міне, менің жаным! Сенің ұлы айыптаушың мен азғырушың осы. Оның тұтқынынан босатылсаң да, оның отты жебелерінен толықтай босатылған жоқсың. Оның нысанасы болғаныңды таңсық нәрсе деп ойлама.
Құдайдың барлық әулиелері азды-көпті осындай тәртіпке бағынады. Ол Дәуітті халықты санауға итермеледі, Әйүпті үлкен жаралармен ұрды, Петрді бидай сияқты електен өткізді, Пауылға қайта-қайта кедергі жасады; және барлық жарқыраған нысананы таңдап, Өзі Иемізге қалың және жалындаған жебелерін лақтырды. Ендеше, көңілден! Сенің ұлы қарсыласың жараланған, өлімші жараланған; сен жеңілген жаумен істессің, ол әрдайым «Яһуда руының Арыстанының» бақылауында, және сен өзің де шайтанды аяғыңның астына жуырда таптайсың.
Иса енді Өз бауырларына ұқсас болып жасалды. Оның бізге деген кемелді жанашырлығы үшін, Оның біз сияқты барлық жағынан азғырылуы қажет болды, бірақ күнәсіз (Еврейлерге 4:15). Ендеше, азғырылған жан, Оған қаш! Ол сенің қазіргі шабуылыңа бей-жай қарайтын Бас діни қызметкер емес.
Қазіргі азғыруыңды Оның қымбаттылығын, жанашырлығын, рақымын, өзгермейтін сүйіспеншілігін жақсырақ тануың үшін жіберілген деп қабылда.
Сенім қалқанын ал, онымен зұлымның барлық отты жебелерін сөндіре аласың (Ефестіктерге 6:16).
