«Кек алмаңдар, достарым.» (Римдіктерге 12:19)
Ешнәрсе істемеу әрекет етуден әлдеқайда көп күшті талап ететін кездер болады. Сабырлықты сақтау көбінесе күштің ең жақсы дәлелі болып табылады. Тіпті ең қатыгез және өлімге әкелетін айыптауларға да Иса терең, үзілмейтін үнсіздікпен жауап берді. Оның үнсіздігі соншалықты терең болды, ол Оның айыптаушылары мен көрермендерін таң қалдырды. Ең үлкен қорлауларға, ең қатыгез қарым-қатынасқа және ең әлсіз жүректерге әділ ашу әкелетін мазаққа Ол үнсіз, сенімді сабырлықпен жауап берді. Әділетсіз айыпталған және себепсіз қате қарым-қатынасқа ұшырағандар үнсіз қалу және кек алуды Құдайға қалдыру үшін қажетті орасан зор күшті біледі.
Адамдар сенің мақсатыңды қате түсінуі мүмкін, Олар сені кінәлауға себеп бар деп ойлауы мүмкін, Сен қателесесің деуі мүмкін; Өз тыныш жолыңмен жүре бер, Мәсіх – Төреші, олар емес, Қорықпа, күшті бол.
Елші Пауыл: «Бұл нәрселердің ешқайсысы мені қозғалтпайды» (Елшілердің істері 20:24 KJV) деді. Ол: «Бұл нәрселердің ешқайсысы маған зиян тигізбейді» деп айтқан жоқ. Зиян шегу бір бөлек, ал қозғалу мүлдем басқа нәрсе. Пауылдың жүрегі өте нәзік болды, өйткені біз басқа ешбір елшінің ол сияқты жылағанын оқымаймыз. Жылау үшін күшті адам болу керек. «Иса жылады» (Жохан 11:35), және Ол өмір сүрген ең күшті адам болды.
Сондықтан: «Бұл нәрселердің ешқайсысы маған зиян тигізбейді» деп айтылмайды. Елші Пауыл өзі дұрыс деп сенген нәрседен ауытқымауға бел буды. Ол біз сияқты нәрселерді бағаламады. Ол ешқашан оңай жолды іздемеді және өзінің өткінші өміріне ешқандай мән бермеді. Ол тек бір нәрсеге ғана мән берді, ол Мәсіхке деген адалдығы – Мәсіхтің күлкісін алу. Пауыл үшін, басқа ешбір адамға қарағанда, Мәсіхтің жұмысын істеу оның жердегі сыйақысы болды, бірақ Мәсіхтің күлкісін алу жұмақ болды.
М.Б.
