«Симон, Симон! Шынында да, Шайтан сені бидай сияқты електен өткізуді сұрады... сен Маған оралғанда, бауырларыңды нығайт» (Лұқа 22:31-32). Ұсақ нәрселерде тәнге үнемі адал болу – құлап қалмаудың құпиясы. Өзімізді тану – жағымсыз, бірақ өте пайдалы жұмыс. Петр електен өтіп, өзіне деген сенімі оның сәтсіздігінің себебі екенін түсінуі керек. Ақырында, Иеміз оның жанын қалпына келтіріп қана қоймай, оны бата арнасына айналдырады. Өзіңнің ешкім емес екеніңді білгенде, басқаларға көмектесуге бара аласың. Иеміз Петрге: «Бар, Менің қойларымды бақ», – дейді.
Адам алдындағы кішіпейілділік көбінесе Құдай алдындағы қалпына келтірудің ең жақсы дәлелі болып табылады. Егер менің жаным қарым-қатынастан тыс болса, табиғи жүрек: «Мен Мәсіхке келмес бұрын мұның себебін түзетуім керек», – дейді. Бірақ Ол мейірімді; және мұны біле отырып, жол – Оған бірден, дәл қазіргідей оралу, содан кейін Оның алдында терең кішірейю. Біз жанымызды қалпына келтіретін нәрсені тек Одан және Оның арқылы табамыз.
Шынымен қалпына келу үшін христиан өзінің жаны Құдаймен қарым-қатынасты тоқтатып, өз еркін іздеген кету нүктесін тануы керек. Құдаймен қарым-қатынас толықтай қалпына келтірілмейді, өзі және оның еркі толықтай сынбайды, егер христиан жүрегінің рухани сезімталдығын жоғалта бастаған нүктесін таппаса, өйткені Құдайдың қатысуы бізге мұны сезіндіреді. Забур жыршысы: «Мен жанымды қалпына келтіруім керек, содан кейін Құдайға баруым керек» демейді, бірақ «Ол менің жанымды қалпына келтіреді» (Забур 23:3). Күнәнің тайғақ жолы көбінесе жедел қадамдармен басылады, өйткені алғашқы күнә жанды үлкен күнәлар жасауға кедергі болатын жалғыз нәрсенің – яғни Құдай Сөзінің, сондай-ақ Оның қатысуының санасының билігі мен күшін әлсіретуге бейім, бұл Сөзді бізге қатысты барлық практикалық күшімен қамтамасыз етеді.
Дж.Н.Д.
