Құдайға қандай да бір жетістікпен қызмет ету және Құдайдың ісін жақсы және жеңіспен орындау үшін бір талап – бұл өзіміздің әлсіздігімізді сезіну. Құдайдың жауынгері қауырсынды дулығамен және беліне сауыт киіп, өз ұлылығына сенімді болып шайқасқа шыққанда – ол: «Мен жеңетінімді білемін, менің оң қолым мен қуатты қылышым маған жеңіс әкеледі», – дегенде, жеңіліс алыс емес. Құдай өз күшімен шыққан адаммен бірге шықпайды.
Өйткені «бұл күшпен де емес, қуатпен де емес, Менің Рухыммен болады, – дейді Әскерлердің Иесі» (Захария 4:6).
