Забурды зерттегендердің бәрі онда Құдайдың балаларына мәңгілік жеке қолдану үшін өздеріне алуға болатын көптеген дұғалар бар екенін байқаған болуы керек. Осылардың ішінен мен әрбір сенуші үшін өте маңызды жеті дұғаны таңдаймын.
1.
«Менің аяқтарым таймас үшін, менің жүрісімді Сенің жолдарыңда ұста» (Забур 17:5). Қақпандар мен шұңқырлармен қоршалғанда, аяқ қалай оңай таяды. Жеке дұғаның қорғаныш атмосферасынан шыққанда, біздің «жүрістеріміз» «Оның жолдарынан» қалай тез ауытқиды! Бұл сөздерді ақыл-ойымыздың алдына қойып, оларды әрдайым қолымызда ұстайық. Өйткені Оның Сөзі бізде тұрғанда ғана біз осы жаман күні тұра аламыз. «Ием, мені Сенің жолдарыңда ұста».
2.
«Аузымның сөздері мен жүрегімнің ойлары Сенің алдыңда қабыл болсын, Ием, менің күшім және менің Құтқарушым» (Забур 19:14). Забур 19-дың соңғы аяты осы екінші өтінішті береді, ол біздің «сөздеріміз» бен «ойларымызға» бағытталған және Мәсіх қымбатты болғандардың тілегін білдіреді. Біздің айтқандарымыз негізінен біздің ойлағандарымыздың жемісі болғандықтан, «ішкі жанның» Оған ұнамды болуы қаншалықты қажет. Тек осылай ғана сыртқы көрініс (сөйлеу) тірі Құдайдың әулиелері болуға шақырылғандарға лайықты болады.
3.
«Маған Сенің жолдарыңды көрсет, Ием; маған Сенің соқпақтарыңды үйрет» (Забур 25:4). Құдайдың нәрселер туралы ойларын білсек те, біз өз көзқарасымызға оңай ауысамыз. Біз «Оның жолдарын» – Оның айналадағы барлық күрделі мәселелерге қатысты қалай әрекет етіп жатқанын және әрекет ететінін – көрсету үшін қайта оралуымыз керек және «Оның соқпақтарын» қайта үйренуіміз керек, сонда Оның мақсатын түсініп, соңғы нәтижені анық көріп, Ол бізді жүргізгісі келетін «жақсы жолда» тұрақты және сенімді түрде жүре аламыз.
4.
«Ием, менің еріндерімді аш; сонда менің аузым Сенің мақтауыңды жариялайды» (Забур 51:15). Бұл тек көпшілік алдында ғана емес, жеке өмірде де маңызды – Иеміз ашқан еріндер. Егер Ол еріндерге тисе, олар Оның мақтауын айтуға және Оның барлық таңғажайып істерін баяндауға қозғалады.
5.
«Көздерімді аш, сонда мен Сенің заңыңнан таңғажайып нәрселерді көремін» (Забур 119:18). Киелі кітапты оқыған сайын, оның қымбат бетін ойлаған сайын, бізге Киелі Рух (Құдайлық Автор) Мәсіхтің көрінісін беру үшін, Оның нәрселерін алып, бізге көрсету үшін қажет.
6.
«Көздерімді бос нәрселерді көруден бұр; және мені Сенің жолыңда тірілт» (Забур 119:37). Бұл дүниенің жарқырауы мен сұлулығымен әр қадамда кездескенде, біздің көзқарасымызды көрінетін (уақытша және өткінші) нәрселерден алып, (қазіргі уақытта) көрінбейтін және мәңгілік нәрселерге нығырақ бекіту қаншалықты қажет.
7.
«Ием, аузымның алдына күзетші қой; еріндерімнің есігін сақта». Забур 141:3-тегі жетінші дұға, мүмкін, ең қажетті дұға. Асығыс сөз, сақталмаған сөз, ақымақ сөз – қалай оңай айтылады! Егер Мұса сияқты момын адам еріндерімен ақылсыз сөйлесе, әрбір христиан үшін бұл бағытта үлкенірек сақтық таныту қаншалықты қажет! Күнделікті, сағат сайын сөздерді алып, қолдану керек, әйтпесе тіл (сол кішкентай, бірақ бағынбайтын мүше) бізді сүріндіреді.
Осы жеті өтінішті қайта қарастырайық. Олардың бәрі күнделікті өмірге қатысты: біз біреуінен де бас тарта алмаймыз. Оларды қажеттілік айқын және шұғыл болғанда ғана емес, қауіптің алғашқы белгісінен бұрын да жиі айтайық. «Тыныш теңіздердің де қаупі бар» деген шындық жиі назардан тыс қалады, және жалғыз қауіпсіз жол – «әрқашан дұға ету» әдетін қалыптастыру.
