«Ол қолынан келгенін істеді» (Марқа 14:8)
Біз бәріміз қиындықтармен сыналамыз. Қазіргі уақытта көпшілігіміз бұрын-соңды бастан кешірмеген жағдайлардамыз, өйткені бірге жиналу тоқтатылды. Сонда біз үйде жай отырып ештеңе істемейміз бе, әлде қолымыздан келгенді істейміз бе?
Бетаниялық Мәриям мұндай жағдайларға дайын болды және Иемізге өте құнды нәрсе бөліп қойған еді. Ол оны Иемізге бере алатын сәтті күтіп жүрді.
Иерусалимде бас діни қызметкерлер мен заңгерлер қызғаныштан Иемізді қалай айламен ұстап, өлтіруге болатынын іздеді. Бұл Иеміз Исаны сүйетін кез келген адам үшін қауіп пен қиындық туғызды. Бірақ Марта Иемізді қабылдаған және Иеміз өлімнен қайта тірілткен оның ағасы Лазар тұратын Бетаниядағы сол үйде Иемізді қарсы алу болды. Ол мұны білді және сол ең қараңғы түндердің бірінде сол жерге барды. Осылайша Мәриям күткен мүмкіндігін пайдаланды.
Иеміз Мәриямдағы өте құнды таза нард қорабын толық білді, өйткені Ол оның иелігіне түскен жағдайларды тудырғаны сөзсіз. Сұрақ мынада болды: ол оны өзі үшін қолдана ма, өйткені ол оны үйлену тойында майланатын нәрсе болуы мүмкін және осылайша өзіне назар аудара ма, әлде оны Оған бере ме, сол арқылы Ол бәрінің назарының нысаны бола ма?
Бұл өте практикалық мәселе, оған бәріміз қатысамыз, өйткені Иеміз әрқайсымызға өзін-өзі қанағаттандыру үшін қолданылатын немесе Иеміз Исаның даңқы үшін қолданылатын нәрсе берді. Әрбір шынайы сенуші Қасиетті Рухпен мөрленген және Құдайдан туылғандықтан, Құдайдың қымбат сөзіне жауап бере алатын және шынайы табынушы ретінде Құдайдан ләззат алуға жетелейтін жаңа табиғатқа ие. Бірақ біз алдымен өзімізді Құдайға, содан кейін барлық нәрсемізді тапсыруымыз керек. Дәуіт 1 Жылнама 29:14-те былай деді: «Өйткені барлық нәрсе Сенен келеді, және біз Саған Өзіңнің нәрсеңнен бердік».
Иеміз Иса бізден қолымыздан келмейтін нәрсені істеуді немесе бізде жоқ нәрсені беруді күтпейді; Ол ғана бізде не бар екенін біледі және: «Ол қолынан келгенін істеді», – дей алады. Пауылдың филиппіліктерге айтқан сөзі: «Өйткені бәрі өздерінің нәрселерін іздейді, Иса Мәсіхтің нәрселерін емес» (2:21), бізге сынақ: бұл менікі ме әлде Онікі ме?
Мәриям бұған күмәнданбады. Оның аяғына отырып, Оның сөздерін тыңдау арқылы ол Оны басқалардан артық сүюге үйренді, және оның барлық нәрсесін Онікі деп санады. Сондықтан біз Жохан 12:3-те оқимыз: «Сонда Мәриям өте қымбат, бір фунт нард майын алып, Исаның аяқтарына жағып, шашымен Оның аяқтарын сүртті; және үй майдың иісіне толды».
Кейбіреулер сол нардты 300 пенске бағалады, бұл бір жылдық жұмысшының жалақысына тең болды, бірақ Иеміздің бағалауы бұдан әлдеқайда жоғары болды және Оның сөздеріне кепілдік берді: «Шынын айтамын сендерге, бұл Ізгі хабар бүкіл әлемде қай жерде уағыздалса да, оның істеген бұл ісі де оны еске алу үшін айтылатын болады». Ол үшін істелген нәрсеге бұдан жоғары мақтау болуы мүмкін бе?
Мәрияммен және оның істеген ісімен салыстырғанда, біз Лұқа 19:20–26-да бір фунт қана берілген зұлым қызметші туралы оқимыз, ол оны өсіру үшін пайдаланудың орнына, орамалға (тер сүртетін шүберекке) сақтап қойғандықтан, оны аз құнды деп санағаны анық. Ол бетінен терді сүрту үшін шүберекке мұқтаж болмағандықтан, анық жалқау болды және оның орнына қожайыны үшін пайдалануға берілген фунтты орау үшін қолданды. Ол қолынан келгенді істемеді, керісінше, жайбарақат отырып, ештеңе істемеді, сондықтан айыптауға ұшырады. 26-тармақта Иеміз бұл мысалды әрқайсымызға қолданады: «Өйткені мен сендерге айтамын, кімде бар болса, оған беріледі; ал кімде жоқ болса, одан бар нәрсесі де алынады».
Мәсіхке деген шынайы сүйіспеншіліктен, Ол бізге берген нәрсені Оның даңқы үшін қолданайық, және осылайша келешекте Оның мақтауын алайық: «Ол қолынан келгенін істеді».
