Құдай жұбатуды біледі. Мұнда Ол Исраилден Өзінің үкімін әділ деп қабылдағандарды жұбатады. Ол оларды «азап шеккен, дауылмен лақтырылған және жұбаныш таппаған» (Ишая 54:11) деп атайды және олардың бұл жағдайда көп ұзамай қалмайтынын айтады. Және олардың өздері ғана Оның азат етуші және көмектесуші рақымын сезінбейді, сонымен қатар Ол келесі ұрпақтарға да батасын береді.
Мұнда «үйретілген» деген сөз басқа жерлерде «шәкірт болу» деп аударылған. Керемет факт! Адал болу шешімі бүгінгі күнге ғана бата әкелмейді, сонымен қатар болашақ ұрпақтарға да керемет әсер етуі мүмкін! Әрине, сенімді мұра ету мүмкін емес. Бірақ қасиеттеуші ықпал отбасында, жергілікті қауымда және жалпы Құдай халқында айқын және шешімді ақсақалдардан жастарға сөзсіз таралады.
Балалардың «Ие тарапынан үйретілуі», Құдайдың ойларында нұсқау алуы біздің шұғыл тілегіміз болуы керек. Әйтпесе, олар Исаның шәкірті болып, Оған қалай еріп үйренеді?
Тағы бір бата бар: «Және балаларыңның тыныштығы үлкен болады». Тыныштықтың әдетте алғышарттары болады. Киелі кітап контекстіне байланысты, бұл әділдік, қасиеттілік, тәртіп немесе басқа нәрсе болуы мүмкін. Мұнда тыныштық жақсы оқытудың нәтижесі болып табылады. Тыныштық үшін дұға ету жақсы, бірақ ол өздігінен келмейді. Ол үшін бірдеңе істеу керек. Тұрақты библиялық нұсқау біздің сеніміміздің негіздерінің ұрпақтар ауысқан кезде де белгілі және белсенді болып қалуын қамтамасыз етеді. Мұндай нұсқау жеміссіз талқылаулар қаупін азайтады, осылайша тыныштықты өте практикалық жолмен ілгерілетеді. Мұны біздің мақсатымызға айналдырайық – дұғада да, Иеге қызмет етуде де!
