Өткен айда біз киелі кітаптағы шіркеудің алғашқы үш белгісін – майланған ілімді, адасқандарға деген қамқорлықты және мәдени сәйкестікті қарастырдық. Бұл шығарылымда біз қалған жеті белгіні қарастыру арқылы аяқтаймыз.
4. Шынайылық
Біз өзімізді шынайы шіркеуге арнауымыз керек. Иса Мәсіх Өзінің ізбасарларына: «Жаным өлімге дейін қайғыға батты» (Матай 26:38) деді. Біз Исаның осалдығына таң қалуымыз керек. Өзіміздің тәкаппарлығымызды жұтып, біреуге өмірімізде бәрі жақсы емес екенін айту бір басқа, бірақ мұнда күнәсіз Құдай Ұлы Өзінің ең жақын серіктеріне «өлімге дейін» қайғырғанын айтады.
Біздің Құтқарушымыз шынайылықтың стандартын орнатты. Біз жиналған кезде ешқандай жалғандық немесе екіжүзділік болмауы керек. Біз шынайы және адал болуымыз керек. Өзімізді басқа біреуміз деп көрсетіп немесе өмірімізді ретке келтірдік деп ойласақ, бір-бірімізге қалай қамқорлық жасай аламыз?
Павел: «Әрқайсысың жалғандықты тастап, көршісімен шындықты айтсын, өйткені біз бәріміз бір дененің мүшелеріміз» (Ефестіктерге 4:25) деп жазды. Әлемде соншалықты жалғандық бар; олар тіпті трибуна орындарын бояп жатыр, сонда теледидардан адамдар отырғандай көрінеді. Кімге сене аламыз? Шынайылықты іздейтін адамдар оны Шіркеуден таба алуы керек.
5. Қызметке бағытталған
Біз рухани дарындарын пайдаланатын қызметшілер қауымдастығы ретінде жұмыс істейтін шіркеуге берілуіміз керек. Біз мәсіхші болған кезде, біз Елуінші күн мейрамынан бергі әрбір мәсіхшіден тұратын бүкіл әлемдік Шіркеудің (Елшілердің істері 2:47) бөлігі боламыз. Бұл біздің позициялық мүшелігіміз. Бірақ Елшілердің істері мен хаттар бізге жергілікті шіркеудің белсенді мүшесі болуды үйретеді. Бұл біздің қатысушы мүшелігіміз. Киелі кітапта тек позициялық мүше болу туралы ештеңе жоқ.
Рухани дарындар туралы Киелі кітап аяттары әрбір мәсіхшінің қызметі, Шіркеуде бірдеңе істеуге шақыруы бар екенін айтады (Римдіктерге 12; Қорынттықтарға 12; Ефестіктерге 4). Иса: «Кім ұлы болғысы келсе, ол сендердің қызметшің болуы керек» (Марқа 10:43) деді. Ол мұны шәкірттерінің аяқтарын жуған кезде көрсетті: «Енді Мен, сендердің Иелерің мен Ұстаздарың, сендердің аяқтарыңды жуғандықтан, сендер де бір-біріңнің аяқтарыңды жууың керек. Мен сендерге үлгі көрсеттім» (Жохан 13:14-15). Жетістікке бағытталған әлемде – мұнда табыс тануды, билікті және артықшылықтарды білдіреді – Иса ұлылықты қайта анықтады. Бұл қызметшілік!
Жергілікті шіркеудегі бәріміз рухани дарынымызды пайдаланып, қызметшілік ой-өрісіне ие болып, «бірлікте өмір сүргенде» (Забур 133:1), сол кезде әртүрлі топ Құдай үшін, Оның патшалығы үшін және Оның даңқы үшін қуатты бірлікке айналады.
6. Сүйіспеншілік қарым-қатынастар
Біз өмірдің әрбір аспектісіне сүйіспеншілік қарым-қатынастар енетін шіркеуге берілуіміз керек. Иса: «Мен сендерге жаңа өсиет беремін: бір-біріңді сүйіңдер. Мен сендерді қалай сүйген болсам, сендер де бір-біріңді солай сүюлерің керек. Осы арқылы барлық адамдар сендердің Менің шәкірттерім екендеріңді біледі, егер сендер бір-біріңді сүйсеңдер» (Жохан 13:34-35) деді. Павел егер біз сүйіспеншілікпен қызмет етпесек, қызмет ету пайдасыз екенін айтты (Қорынттықтарға 13:1-3).
Ажырасудың басты себебі секс емес, зерігу екені хабарланады. Ал 35 жасқа қарай 80%-дан астамы өз жұмыстарын жек көретіндерін айтады. Көптеген адамдар үшін өмір тек күнәкар ғана емес, сонымен қатар өлі. Бірақ мәсіхшілер үшін хабар: «Сендер өлі болғанда... Құдай сендерді тірілтті» (Қолостықтарға 2:13). Және «Исаны өлімнен тірілткен Рух... сендердің өлімге ұшыраған денелеріңе де өмір береді» (Римдіктерге 8:11). Біз сүю үшін тірілтілдік – айналамыздағылардың азабы мен қуанышын сезіну үшін. Біз осылай сүйгенде, біз тіріміз.
Жақсы хабар – біздің Құтқарушымыз біздің күнәларымызды кешіріп қана қоймай, бізді Әкенің алдына «мінсіз және айыптаудан азат» (Қолостықтарға 1:22) етіп ұсынады. Ол мұны істегенде, Ол біздің өміріміздегі қажетсіз нәрселерден құтылады, сонда біз басқаларға шынымен қамқорлық жасай аламыз. Құдай біздің өмірімізде болғанда, Ол бізге басқаларға қол тигізуге мүмкіндік береді. Құдай сүюге қабілетті адамдар патшалығын құру үшін келді. Және Ол бізді жабдықтаған сүйіспеншілік өмірді өзгертеді. Сүюді білетін жергілікті шіркеу айналасындағы әлемге үлкен әсер етеді.
7. Шағын топтар
Біз сондай-ақ өмірдің өзгеруі шағын топтарда болатынын түсінетін шіркеуге берілуіміз керек. Елуінші күн мейрамында «хабарды қабылдағандар шомылдыру рәсімінен өтті және сол күні олардың санына шамамен 3000 адам қосылды» (Елшілердің істері 2:41). Қуанышты, эмоцияны және шаттықты елестете аласыз ба! Олар құтқарылды, бірақ енді оларға шәкірттік қажет болды. Сонымен олар мұны бір үлкен топта жасады ма? Жоқ! «Олар елшілердің іліміне және қауымдастыққа, нан сындыруға және дұға етуге берілді... ғибадатхана аулаларында... және өз үйлерінде» (Елшілердің істері 2:42,46). Шағын топтар ертедегі шіркеудегі өмірдің ажырамас бөлігі болды.
Шағын топтағылар бір-бірін жауапкершілікте ұстап қана қоймай, сонымен қатар бір-біріне қамқорлық жасайды, көмектеседі, қолдау көрсетеді және жігерлендіреді. Кейбір шіркеу құрушылардан не істеуді басқаша істер едіңдер деп сұрағанда, олардың бәрі «шағын топтарды ертерек бастайтын едік» деді. Өмірдің өзгеруі мен рухани өсу бір-біріне қамқорлық жасайтын және көмектесетін адамдардың шағын топтарында жақсырақ болады. Бұл шәкірттік.
8. Үздікке ұмтылу
Біз Құдайды құрметтейтін және үздікке ұмтылу арқылы адамдарды шабыттандыратын шіркеуге берілуіміз керек. Павел: «Не істесеңдер де, сөзбен болсын, іспен болсын, бәрін Иеміздің атынан істеңдер» (Қолостықтарға 3:17) деп жазды. Және Құдай: «Мен сендерге риза емеспін... сендер жаралы, мүгедек немесе ауру жануарларды... құрбандыққа әкелесіңдер» (Малахи 1:10,14) деп ескертті. Құдай біздің ең жақсымызды қалайды.
Біреу Үндістандағы анадан неге баласын Ганг өзеніне батыруға құрбандыққа шалып жатқанын сұрағанда, ол: «Менің құдайым менің ең жақсымды лайық» деп жауап берді. Біздің Құдайымыз біздің ең жақсымызды лайық, өйткені бұл Оны құрметтейді. Ешкім сәтсіздікке ұшыраған, орташа немесе ұятты нәрсенің бөлігі болғысы келмейді. Бірақ адамдар үздікке ұмтылатын нәрсенің бөлігі болғанды жақсы көреді, өйткені үздікке ұмтылу шабыттандырады. Үздікке ұмтылыңдар, кемелдікке емес. Құдайға ең жақсыларыңды беріңдер.
9. Көшбасшылықты тану
Біз сондай-ақ көшбасшылық дарыны бар адамдарды танитын және пайдаланатын шіркеуге берілуіміз керек: «Егер адамның дарыны... көшбасшылық болса, ол ынтамен басқарсын» (Римдіктерге 12:6,8). Құдайдың халқын көшбасшылық дарыны бар адамдар басқаруы керек; және дарынды мұғалімдер үйретуі керек; және дұғада арашашылық дарыны бар адамдар жігерлендіруі керек; және шағын топтарда мейірімділік пен жігерлендіру дарыны бар адамдар қамқорлық жасауы керек; және евангелизм дарыны бар адамдар басқаларға жетуге шабыттандыруы керек. Киелі кітап жергілікті шіркеуді дене ретінде атайды, және егер дененің әрбір бөлігі өзінің ең жақсы ісін белсенді түрде істесе, дене сау болады.
10. Мәсіхке берілгендік
Соңында, біз Мәсіхке және Оның ісіне толық берілгендік әрбір мүшенің тілегі болып табылатын шіркеуге берілуіміз керек. Сүлеймен бай отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Дәуіт патша, анасы сұлу Батшеба болды. Ол патшалықты ең қуатты және ең бейбіт кезінде қабылдады. Оның үстіне, Құдай оған үлкен даналық пен байлық берді. Ол бәрін Құдайға қарыздар болды. Алайда Сүлеймен өзіне көп нәрсе берген Құдайға қызмет етуден және Ол үшін өмір сүруден алыс, бақытсыз қарт адам болып қайтыс болды. Ол жалған құдайларға табынумен аяқтап, ақырында оның бүкіл патшалығы ыдырап кетті.
Не қате болды? Сүлейменнің құлдырауының түбірінде не жатты? Киелі кітап: «Оның әйелдері оның жүрегін басқа құдайларға бұрды, және оның жүрегі әкесі Дәуіттің жүрегі сияқты Иеміз Құдайына толық берілмеген еді» (1 Патшалықтар 11:4) дейді. «Толық берілмеген» деген не деген сөз? Бұл тек 50%, 75% немесе 95% дегенді білдіре ме? Сүлейменнің өмірі туралы оқығанда, оның Құдайға шамамен 95% берілген болғанын анықтаймыз. Бірақ бұл әлі де 5% жетіспейді.
Кез келген шіркеуде барлық мүшелердің Мәсіхке толық берілген, өздерін Оған толығымен арнаған болуы тілек болуы керек. Және бұл бір реттік міндеттеме емес, өмірдің әрбір саласындағы күнделікті бағыну.
Көріністі ұстаңыз
Егер біз осы он белгісі бар шіркеуді елестете алсақ, онда біз Құдай бізге берген Ұлы Тапсырманы орындауға жақсырақ қабілетті боламыз: шіркеуге бармайтындарға Оның шартсыз сүйіспеншілігі мен кешірімін жеткізу және оларды шәкірттерге айналдыру (Матай 28:19-20). Құдай сізді осындай шіркеудің көрінісімен қуантсын.
Біз бәріміз Құдайдың бізге арналған жоспарына берілуіміз керек, Оны бүкіл жүрегімізбен, жанымызбен, ақылымызбен және рухымызбен сүюіміз керек – Оның сүйіспеншілігі, мейірімділігі және қамқорлығы бізден адасқан және іздеген адамдарға ағып кетуі үшін. Біз тазалыққа берілуіміз керек. Біз ұзақ мерзімге берілуіміз керек – кедергілер, қарсылықтар және бас тартулар болған кезде де – бірақ бұл Құдай бізді соншалықты көп батамен жарылқайтын кездермен теңестірілетінін білуіміз керек, сонда біз эмоцияға толы боламыз.
Біз кемелді болмаймыз. Маятник тербелістері болады. Құдайдың сүйіспеншілігінің шындығы Оның әділдігі мен қасиеттілігі аясында үйретілуі керек. Қателіктер болады. Біздің көмегімізді қабылдамайтын және бізді көңілі қалған және ренжіген күйде қалдыратын адамдар болады. Адам қолы тиген кез келген нәрсе сияқты, теріс жағы да болады. Бірақ біз Құдайдың айтарлықтай қозғалысын да көреміз.
Жергілікті шіркеу жақсы жұмыс істегенде оған ештеңе жетпейді. (Төмендегі Римдіктерге 12:9-18 қараңыз.) Шіркеулер өздерінің құтқарушылық әлеуетін орындауға толығымен қатысқанда, адасқандар табылады, шатасқандар шындықты табады, және өмір мәңгілікке өзгереді. Біздің күш-жігерімізге қандай басқа іс лайық?
Келесі айда «Жаратушыдан бас тартсақ не болады?» атты жаңа серияны іздеңіз.
